1249 
oogsten 131 — 148 — 181 en 121 eieren vei-kregen. Na deze 88 kevers 
over 8 potjes van 6 cM. diameter verdeeld te liebken steeg de eerst- 
volgende eierenoogst tot 468, de tweede oogst tot 560 eieren, d. i. 
meer dan 4 X de laatste oogst der voorafgaande reeks. 
7. De sterfte. 
De sterfte onder de eieren, larven en pop|)en is als i’egel aan- 
zienlik; lage sterftesijfers zijn nitzondering. 
a. Onder de eieren. In de 6 voedingsproeven, op p. 1239 vernield, 
was in elke schaal een gelijk aantal (n.1. 300) eieren nitgelegd, alle 
van eenzelfde herkomst. Het verschil tussen dit sijfer en het aantal 
jonge larven (levende -j- dode), welke op een bepaald tijdstip geteld 
werden, geeft het aantal niet tot ontwikkeling gekomen eieren aan. 
Uitgedrnkt op 100 uitgelegde eieren bedroeg de eierensterfte in 
die 6 kuituren : 
voor N“. 1 16.6 
„ „ 2 41.3 „ 
„ „ 3 17.3 „ 
„ „ 4 34.3 „ 
„ ., 5 24.6 „ 
Gemiddeld 28.2 7„ 
De sijfers lopen nog al uiteen, zonder dat daarvoor een oorzaak 
kan aangegeven worden. Aanvankelik werd aan vergissingen bij de 
telling gedacht, of wel, dat er larven bij het uilstrijken der zemelen 
(ofschoon dit zeer vooi’zichlig, beetje voor beetje geschiedde) aan de 
aandacht ontsnapt konden zijn. De larven werden toch eerst geteld, 
nadat zij reeds ± één maand van de eieren lapjes in het voedsel 
waren overgegaan. 
Als kontrole op deze uilstrijkmethode werden toen bij vier andere 
proeven, de eierenlapjes in lege, niet van voedsel voorziene schalen 
gedeponeerd en de pas uitgeslopen larven geteld en verwijderd. 
Hierbij was een overzien der larven buitengesloten. Het resultaat 
dezer vier proeven is als volgt: (zie eerste tabel volgende pag.). 
Ook hier is er weinig overeenstemming tussen de sterftesijfers. 
Het resultaat dezer proeven gaf mij geen aaideiding om de vorige 
methode nl. het voorzichtig uitstrijken der zemelen bij kleine hoeveel- 
heden, als onbetrouwbaar op te geven. 
Bij de latere bepalingen der sterfte is die wijze van doen dan 
ook steeds toegepast, ook omdat men daarin zoo’n vaardigheid ver- 
krijgt dat een over het hoofd zien der larven zo goed als onmogelik is. 
