J253 
stoof sedert het gebruik van glazen kultiinrsehalen), zo kuiiiieM de 
ontbrekende larven niet anders dan opgevreten zijn. Dit opvreten 
heeft dan hoogstwaarschijnlik niet plaats gehad als larve, maar als 
pas uit de larvenhnid onlslo|)en po[), toen zijn lichaam nog zacht 
en week was. De vernieling van deze nog weke po|)pen is dan ook 
veel radikaler nitgevoerd dan bij de aangevreten larven, terwijl 
door de blijvende lichte kleur, deze poppenresten veel moeieliker 
zijn terug te vinden dan de relatief grotere resteti van hel bruin 
gekleurde larvenlichaam. Hierdoor wordt het larvensterflesijfer feitelik 
te hoog, dat van de poppen te laag aangeslagen. Deze omslaudigheid 
geldt meer spesiaal voor het jaar J915 — 1916 dan voor 1916 — 1917, 
omdat in laatstgenoemd jaar, zoals vermeld, reeds een gedeelte der 
larven met aardappelschijfjes zijn voorzien geweest. Hierdoor werd 
de groei der larven en een spoediger i)oppenontwikkeling bevorderd, 
de aanvreting der pO[)pen sterk verminderd, waardoor het lai'ven- 
sterftesijfer (op grond van de vermelde wijze, hoe dit cijfer bepaald 
wordt) moest dalen. 
Ofschoon nu deze invloeden zich zonder twijfel hebben doen gel- 
den, zo zijn deze toch niet van dien aard geweest, dat zij een 
bevredigende verklaring geven van het grote verschil der larven- 
sterfte in deze beide jaren. Soortgelijke grote vei-schillen treden ook 
0 [> tussen de kuituren (van eenzelfde reeks), die aan gelijke uitwen- 
dige invloeden van voedsel eji temperatuur zijn blootgesteld geweest 
en slechts in één punt niet overeenstemmen, n.1. in het tijdstip, dat 
de eieren werden uilgelegd en in het aantal daarvan. 
C. De sterfte onder de poppen. 
De sterfte onder de poppen doet zich op dezelfde wijze voor als 
bij de larven, n.1. door aanvreting en door een oubekeiule oorzaak, 
waardoor zij verdrogen, of als zeldzame uitzondering, evenals bij de 
larven zwart worden en het lichaam week blijft. 
Behalve deze aangevreten poppen, treft men er ook nog andere 
aan, die niet dood, maar gewond zijn. Het uit die wond gestroomde 
lichaamsvocht is dan, met de zemelenschilfers vermengd, lot een 
wond|)rop verdroogd. Dergelijke verwonde pop|)en ontwikkelen zich 
niet lot kevers, maai' gaan, al naar gelang de wond aan meer ot 
minder vitale organen voorkomt, vroeg of laat dood. 
De oorzaak van deze verwondingen is eveneens een begin van 
aanvreting door de larven, waaraan de jonge pop zich heeft kunnen 
onttrekken, daar hij steeds bij mechaniese prikkeling met zeer hef- 
tige bewegingen daarop reageert. 
