1256 
Toen werd als volgt te werk gegaan : Twee schalen werden van 
vers voedsel voorzien. In elke schaal kwam een gelijk afgemeten 
hoeveelheid larven. 
Een dezer schalen kreeg 8 schijfjes wortel, de andere niets.. 
Van deze twee schalen werden 6 oogsten van poppen ontnomen. 
De nitkomsten zijn in de hier voorgaande tabel opgesteld en spreken 
dnidelik genoeg. 
Men ziet hier in elke oogst een aanzienlijke daling in het sterfte- 
sijfer. Het geringst is de daling in de 2e en 5e oogst en nu blijkt 
uit mijn aantekeningen, dat in de tijdperken tussen 10 en 17 
Jannarie en tussen 30 Jannarie en 6 Februarie d.i. tussen de 1® — 2® 
en 4® — 5® oogst aan de schijfjesschaal geen wortelen waren toe- 
gevoegd geweest, omdat de zemelen nog van de vorige maal erg 
vochtig aanvoelden. Deze nawerking der vochtigheid van de vorige 
schijfjestoevoeging is nog zo groot, dat in beide gevallen het sterfte- 
sijfer verminderde; in het Ingeval met 97u) hi het 2e geval met 257„. 
Dit experiment werd nog eens herhaald met een andere partij 
larven, waarvan iti beide schalen weei' een gelijke hoeveelheid was 
nitgelegd. Ook hier was de uitkomst weer ten gunste van de schaal 
met wortelschijfjes, waarvan de sterfte 20"/„ minder bedroeg dan in 
de schaal zonder schijfjes. (Zie Proef II). 
Het is ook opmerkelik, dat in beide proeven het totaal aantal 
geoogste poppen van de schijfjesschaal groter is; wat een duidelike 
aanwijzing is, dat de groei der larven door de vochtigheid zeer wordt 
bevorderd. 
Ik was nog niet tevreden en begon een 3® proef, waarin na een 
aantal oogsten telkens de vochtigheidstoestand voor de larven werd 
omgekeerd. 
Twee schalen werden elk voorzien van presies 1000 larven. Ten 
einde zeker te zijn, dat deze larven in een gelijk ontwikkelings- 
stadium waren, werden zij nog vooraf gewogen. Het gewicht was 
voor elke groep van 1000 hetzelfde nl. 110 gram. 
Beide schalen kregen, eenzelfde afgewogen hoeveelheid voedsel; 
één der schalen kreeg nog 8 schijfjes aardappel, de andere niets. 
Wanneer het voedsel in de schaal met de schijfjes eerder verteerd 
was dan in de andere (hetgeen bij alle proefreeksen telkenmale 
voorkwam en waarop ik met nadrnk de aandacht vestig), dan werden, 
om de omstandigheden zooveel mogelik gelijk te houden, toch beide 
schalen van vers voedsel voorzien. Tussen twee opeenvolgende 
oogsten verliepen 5 dagen; de schalen bleven gedurende de gehele 
proefduur in de broedstoof. 
Hieronder volgt het resultaat van de eerste 5 oogsten: 
