25 
aan donker geadapteerde cellen, welke in de zesde curve van fig. 3 
ter vergelijking is bijgevoegd. 
TABEL III. Reactie op 1400 M.K.S. van cellen, die aan 64 M.K. waren geadapteerd 
op verschillende tijdstippen na het verduisteren. 
U r- OJ <u cn 
maximum 
minimum 
^ ’s i 
8 Sf 
Tt* o 
Begin c 
reactie 
min. na 
lichting : 
1400 M.I 
1 
1 
na 
in proc. 
v. d. groei 
in donker 
na 
in proc. 
6 V 2 min. 
SVa — 772 
7 V 2 9V2 min. 
102 
.IIV 2 — 1 . 3'/2 m. 
98 
8 
6 -8 
7 -10 „ 
110 
13 —15 „ 
86 
12 „ 
5 —1 
6 -8 „ 
133 
12 —14 „ 
78 V 2 
20 „ 
4 V 2 - 6 V 2 
5 V 2 - 7 V 2 „ 
148 
12 V 2 -I 5 „ 
73 
2 uur 
(volledige 
adapt.) 
5 -7 
7 V 4 - 9 V 4 „ 
152 
17 -I 9 V 2 „ 
85 
In de proeven van Tab. II en III is dus bet verloop der donker- 
adaptatie — gevoeligbeidstoenaine — door de procenten van de 
bereikte groeitnaxima eenigszins aanscbouwelijk gemaakt. Toch is 
daarin 7iiet uitgedrnkt de qnantitatieve verhouding der gevoeligheid 
op verschillende tijdstippen van het adaptatieproces, maar de stijging 
van de reactiesterkte, die het gevolg is van die toegenomen gevoeligheid. 
Maar het is belangrijker de toename van de gevoeligheid zèlfqnan- 
titatief uit te drukken en daarvoor is noodig het bepalen van de 
hoeveelheden licht die op verschillende tijdstippen van het adaptatie- 
proces eenzelfde ejfect bewerken ten einde de gevoeligheid daarmee 
omgekeerd evenredig te stellen. Wij kiezen daarvoor liefst het 
minimum effect, dat nog voor ons is waar te nemen, dat wil zeggen 
de gi-ens of minirnum-hoeveelheid waarbij de lichtgroeireactie te 
voorschijn treedt of met het klassieke woord de prikkeldrempels. 
Daar het allen indruk maakt, dat het effect van de lichtwerking in 
de cel bij toenemende prikkels geleidelijk als groeireactie te voor- 
schijn treedt en toeneemt, zij men bij dit — en waarschijnlijk bij 
zeer vele ! — prikkelprocessen voorzichtig met de tendens, die er 
in het woord drempel ligt. Gemakshalve zullen wij het woord hier 
wel gebruiken met die reserve. 
Proeven B. Om een vergelijking te kunnen maken met de ge- 
voeligheid van de cel nog volkomen geadapteerd aan 64 M.K., werd 
de prikkeldrempel bepaald bij cellen staande in 64 M.K. Werd 
2000 M.K.S. extra toegediend dan trad geen spoor van een reactie 
