27 
In de eerste plaats bleek, dat ook nadat de d o n k e r g ro e i- 
reactie is afgeloopen en de groei na ±30 min. vrijwel 
weer constant is geworden, inwendig in de stofwisse- 
ling het d o n k er e V e n w i c h t nog lang niet is bereikt en 
pas na anderhalf tot twee nnr hersteld is. 
Tijdens het adaptatieproces zijn de tijdstippen vrij scherp te bepalen 
voor een vaste lichtportie als drempel. Bijv. 32 M.K.S. gaf tia 25, 
na 26, na 27 min. geen reacties, na 2873 minuut reageerden drie 
wel, één niet. In verband ook met tig. 2 en 3 over de verdere 
toename der reactie, zien wij dus dat de groeireactie snel ,, opduikt” 
als eenmaal de adaptatie vergenoeg is gevorderd voor die lichtportie. 
Is de donkeradaptatie echter grootendeels bereikt, dan zijn die tijd- 
grenzen flauwer, daar de gevoeligheid ten slotte niet meer zoo 
haastig toeneemt als tijdens het volle adaptatieproces. 
Omtrent de snelheid waarmee de gevoeligheid toeneemt en tot de 
eind- of donkergevoeligheid stijgt, kan men zich een denkbeeld 
vormen door in de tabel op te merken dat van 5 tot 70 min., 
dus over het allergrootste deel van het adaptatieproces respect, in 
13, lOVs, 12 Vs. 14 en 15 min. de gevoeligheid telkens achtmaal 
zoo groot ivordt. Tnsschen 18 en 287, niinuut schijnt de 
stijging dus wel het sterkst te zijn, tnsschen 0 en 5 min. is zij 
meetkundig nog iets zwakker dan tnsschen 5 en 18 min. Door 
in een coördinatenstelsel als abscissen de tijden, als ordinaten de 
logarithmen der gevoeligheidsgetallen af te zetten (zie tig. 4), kan 
men omtrent de meetkundige toename der gevoeligheid gedurende 
de adaptatie een goed beeld zich vormen. Ook is in die figuur nog 
de logarithme afgezet van de gevoeligheidswaarde, die na volledige 
