47 
De osmotische druk, die vóór den aanvang van den strekking, eind 
Maart buitengewoon hoog is, d= 63 atmosferen (bepaald door plas- 
molyse met 17 “/o KNOg (gewichtsmoL), isoton. coëfficiënt 1.69 \ 
neemt geleidelijk af met de volumetoename, tot ± 7 atmosferen 
in de geheel uitgegroeide cellen. Bij de voor proeven gebruikte 
was de lengte 15 a 25 m.M., de osmot. druk 13 a 16 atmosferen. 
Het zetmeel wordt bij zijn verbruik voor de celwandvorming om- 
gezet in suikers; een Fehlingsproefvocht reduceerende suiker, waar- 
schijnlijk glucose was aan te toonen in de jonge, in de zich strekkende 
en in geringere hoeveelheid ook in de uitgegroeide cellen. 
Deze celstrekking geschiedt niet overal gelijktijdig: ’t eerst begint 
en eindigt zij in de middelste deelen, de top maar vooral ’t basale 
deel, door ’t periehaetium omsloten, blijft ’t langst zich strekken, 
ten slotte is de lengte der cellen overal nagenoeg gelijk. Hieronder 
een voorbeeld, de maten werden gezet met O.-l. inkt. 
24 Maart 8 uur ’s morgens 1 1 2 2 2 2 Totaal 10 m.M. 
25 
26 
27 
28 
3333 3i3 34 
8655 5 5 56 
12 7 6 51 6 5| 6 8 
16 766 6 6 69 
25^ 
45 
44 
62 
De totale groei vertoont dus een niet sterk uitgesproken groote 
periode; de cijfers voor den groei per uur waren echter ook afhan- 
kelijk van temperatuur en licht. De iets hoogere dagtemperatuur 
(^ = 11 — 14° C. kamer op ’t Noorden) versnelde den groei. Per 12 
uur berekend zijn de opeenvolgende waarden voor een ander object, 
1® dag 2, 1® nacht 4, 2® dag 6, 2® nacht 6, 3® dag 11, 3® nacht 10, 
4® dag 14, 4® nacht 9, 5® dag 5 m.M. 
Ook ’t licht oefent invloed uit ; in ’t donker worden de stelen 
gemiddeld 1 a 2 c.M. langer dan in daglicht, wat voornamelijk toe 
te schrijven is aan het langer aanhouden van den groei ; ’t licht ver- 
kort dus de groote periode ^). 
De dagelijksche toenamen gemiddeld uit 6 exemplaren waren in 
’t donker: 2, 6, 10, 14, 15, 9, 3 m.M.; in ’t licht: 3, 8, 10, 15, 
12,2 m.M. bij overigens nagenoeg gelijke omstandigheden, de 1® 
59 m.M. in 7, de 2® 50 m.M. in 6 dagen. 
Fototropie. Zooals uit waarnemingen in de natuur blijkt, zijn de 
zich strekkende sporogoniumstelen zeer gevoelig voor fototropische 
b H. Fitting, Jahrb. f. Wiss. Bot. 1919. 
De afneming der lengte in de plasmolyseerende oplossing is slechts gering, de 
correctie hiervoor onbelangrijk. 
b Vergelijk H.Sieep, Biol. Zentralblatt 1920, ook J. H. v. Burkom Diss. Utrecht 1913. 
