20 
Toch raeeiien wij dat ec alle aanleiding bestaat overeenkomst te 
zien Insschen de reactiewijze van de plaiitencel op donker èn het 
optreden van een positief nabeeld, gevolgd door het optreden van 
negatieve nabeelden onder bepaalde omstandigheden bij het oog. Ook 
daar na het invallen van het donker een schommeling van den 
helderheids-indrnk, waarbij de helderheids- of beter donkerheids- 
indrnk, bij het negatieve nabeeld, aanvankelijk kan dalen beneden 
de normale duisteiaiis (of z.g. eigen-licht) van het aan donker geadap- 
teerde oog. De nabeelden zijn op die wijze op te vatten als een even- 
wichtsverstoring van het aan licht aangepast gezichtsapparaat door 
het intreden van donker (= door het ophetfen van den energietoevoer). 
Men lette vooral op die negatieve nabeelden, welke 2 a 4 minuten 
na sterke langdurige belichting bij ons oog optreden. 
111. Roe verloopt deze donker-groeireactie, wanneer de cel niet in 
64 M.K., maar aan geringer intensiteit aangepast is? 
Proeven. Er werden proeven genomen in 8 — 1 — Va” ^n V612 M.K. 
In 8 M.K. was het groeiminimnm gemiddeld 677 ü- Het blijkt dan 
verder, dat de groei ook na geringer intensiteiten van I en Vs M.K. 
nog tot ongeveer dezelfde waarde daalt n.l. tot ± 75Vo- Wel treedt 
de reactie — evenals bij de gewone lichtgi-oeireactie na zwakker 
[O'ikkels — nn later op. De maximale daling is van 8',V — J-1 itdn. 
na 64 M.K. en 8 M.K., vei-schoven tot 11 — -14 nnnnten na Vs M.K. 
Na nog geringer intensiteit van M.K. daalt de groei slechts tot 
•±; 857o, ff»- V512 M.K. tot ± 897o- Pa-s na deze geringe intensiteiten 
wordt dns de donkergroeireactie dnidelijk kleiner, het minimum 
blijft daarbij, evenals na Vs M.K., bij 11 — 14 min. na het begin van 
’t donker maken. 
Het blijkt bij deze en andere proeven evenals vroeger, dat de 
tijdstippen waarop maxima en minitna optreden in de proeven bij 
de verschillende individuen bijzonder coïistant zijn. Vooral bij 
drempelbepalingen, wanneer men nauwelijks met zekerheid kan 
zeggen of uit een grootei' of kleiner getal nog tot een gi'oeivermeer- 
dei'ing resp. vermindering mag besloten worden, geeft de vastheid 
der tijdstippen, waarop de verschijnselen optreden, een grooten steun 
hij het constateereri van het al of niet optreden eener werkelijke 
reactie. Wij willen er in dit verhand op wijzen, dat ook Guünbehg 
(1913) in zijn studie over negatieve nabeelden getroffen werd door 
de bijzondere vastheid van de tijdsti[)|)eu waarop de nabeelden intreden. 
IV. Wanneer de cel na adaptatie aan 64 M.K. nu niet blijvend 
