66 
leggen in de mediaanlijn ongeveer en iets boven liet breedste gedeelte 
van den spierbuik voldoet gewoonlijk nog beter. Men vermijde een 
aanleggen tegen de pees. 
Tegenover de talrijke gevallen waarbij de clonus zich beperkt tot 
de kuitspieren vinden wij af en toe een zeldzaam geval waar in- 
spectie en palpatie reeds een directe aanwijzing geven, dat de tibialis 
anticus groep aan den clonus een actief aandeel heeft. Schrijven wij 
in die gevallen de spierverdikking op, dan ontstaan curven zooals 
er hier eenige volgen (fig. 4 — 8). 
Opmerking verdient, dat in al deze curven de instrumenteele ver- 
grooting gelijk is aan die welke in de beide eerste curven gebruikt 
is: zij bedraagt ongeveer 3 maal. Hierbij is de uitslag van den 
schrijf hef boom bij elke spiersamen trekking zeer krachtig en geheel 
in overeenstemming met de gewaarwording eener flinke periodische 
contractie bij de palpatie. In deze curven treedt steeds de samen- 
trekking van de soleusgroep en van den tibialis anticus afwisselend 
op. De eene groep verslapt tijdens het samentrekken van de andere 
en omgekeerd. De beide curven, n.1. die van den tibialis en van de 
gastrocnemiusgroep vertonnen daarbij nog eenige eigenaardigheden. 
Vooreerst gelijkt de gastrocnemius curve meer op een zuiver sinu- 
soïdale lijn. In de eerste der curven neemt de contractie gelijkmatig 
toe gedurende 0.08 seconde ongeveer, om daarna even geleidelijk 
af te nemen in een ongeveer even grooten tijd. Op het oogenblik 
dat het maximum van contractie bereikt is, begint plotseling de 
tibialis samen te trekken : deze bereikt daarbij het hoogtepunt in 
0.047 seconde, d.w.z. in slechts iets meer dan de helft van den tijd 
dien de gastrocnemius daarvoor behoeft. De tibialis blijft dan daarna 
gedurende 0.096 seconde in gespannen toestand om daarna weer 
vrij snel n.1. in 0,076 seconde te verslappen. De geheele cyclus 
duurt 0.21 seconde zoodat bij dezen zeer langzamen clonus slechts 
4,7 trillingen per seconde gemaakt worden. In sommige curven is 
dat verschijnsel nog veel sterker uitgesproken zooals in curve 5, 
waarin de duur der toenemende contractie voor den triceps surae 
0,077 seconde, voor den tibialis anticus daarentegen slechts 0,021 
seconde bedraagt. De frequentie is in deze curve veel hooger, namelijk 
7,3 per seconde, zoodat elke schommeling 0,137 seconde eischt. 
De getallen voor den duur der aangroeiings- en afnemingsperiode 
der contractie zijn zeker niet in algeheele overeenstemming met de 
getallen die wij bij eenvoudige spiercontractie plegen te vinden, 
alhoewel opmerkelijk is, dat ook hiei’bij de aangroeiingsduur bij den 
tibialis opvallend kort is. Doch de spieren werken tijdens een clonus 
allerminst onder omstandigheden die men ook maar bij benadering 
