79 
de i4(mj de A (pj bepaalt voor 
9* 
b-g 
2r ‘ 
Door toepassing van deze formule blijkt o.a., dat als de A{m) van 
Van Rhijn gerekend wordt door de waarnemingen van m = 4 tot 
m — lQ bepaald te zijn, de daaruit afgeleide formule voor A geldt 
van = 10 tot 17 in den melkweg (dus ?’ = 100 tot 2500 parsecs) 
en ^, = 9.5 tot 15 in de poolkap (dus r = 80 tot 1000 parsecs). 
Daar en bijeenbehoorende, geconjugeerde waarden zijn, 
ligt het voor de hand deze als nulpunt in de formule voor A te 
gebruiken, dus te stellen 
hg L{Q) — h-\-k {q—Q,) — I ((>— e.F- 
Dan is 
= "»« + 
^-g 
2r 
^ = 6 — 0,6 ; 
liz=i 
0 , 6 ot . 
■ o (7-0.6)^ , (5-0,6)* , , , r* 
-p4-3,786 1 ^ log . 
4r 4r r — c 
Vult men hierin de waarden p ~ 
r = -f- 0,0345 *) in, dan wordt 
6-0,186 
0» = -h 
0,069 
1 1 
--= 29; k=:h 
2,394, 9 = + 0,186, 
0 , 6 ; 
h — a -|- 4,937 — 0,6 to, -f TTTöïï “ 1 “ 0,0345). 
U,1 oo 
Is A{m) over een beperkt gebied in m door een kwadratisch- 
exponentieele formule voor te stellen, dan bepaalt deze de A ((>) 
ook over een bepaald beperkt gebied in p. Is voor een aangrenzend 
gebied in m het steraantal door een formule met andere constanten 
weer te geven, dan bepaalt deze een ander deel van de A-kromme. 
Bij een onregelmatig fluctueerend verloop van de ^ en de A kan 
men zoo, door ze in stukken te verdoelen en deze afzonderlijk door 
zulke formules voor te stellen, de kwadratisch-exponentieele functie 
als het ware interpolatorisch gebruiken. Daarbij is te bedenken, dat 
de coëfficiënten / en c (die gelijktijdig 0 worden) ook negatief kun- 
nen zijn, mits / -{- r O 0 blijft. Natuurlijk geeft dit geen strenge en 
eenwaardige oplossing van het vraagstuk, de A (p) uit A (m) te vinden, 
doch slechts een praktische oplossing in eerste benadering. Wanneer 
c dicht tot r nadert, bewerken kleine onzekerheden in c enorme 
fluctuaties in /, die A geheel onzeker maken ; ook bij groote nega- 
tieve c verliest de uitkomst alle reëele beteekenis. Wordt c grooter 
‘) Kapteyn en Van Rhijn, l.c. pag. 297. 
