90 
op de schudmachine bij gewone temperatiuir geschud. Na deze be- 
werking was 3.6 mGr. zwavel, dus 9 °/„ van de in 2 gram P, aan- 
wezige zwavel geoxydeerd tot zwavelzuur. In een duplo proef werd 
13.5 7o der zwavel geoxydeerd. De zwavel in dit product wordt 
dus door broomwater bij gewone temp. slechts voor een klein deel 
of althans zeer langzaam geoxydeerd. Werd daarentegen een mengsel 
van uitgegloeide houtskool met 2 zwavel op dezelfde wijze met 
broom behandeld, dan bleek de aanwezige zwavel quantitatief als 
zwavelzuur te worden teruggevonden, zooals ook te verwachten was. 
Gedrag tegenover waterstof. 
In een voorloopige proef werden 0.90 gram P, in een porceleinen 
schuitje in een dunne laag uitgespreid en in een stroom zuivere, 
droge waterstof langzaam verhit. Tot 500° werd geen vorming van 
zwavelwaterstof geconstateerd, deze begon bij ongeveer 550°; de 
temperatuur werd in 2 uur van 550 tot 750° opgedreven; in dit 
temperatuur-traject werd langzaam doch regelmatig zwavelwaterstof 
ontwikkeld. In ’t geheel werd ongeveer '/s oorspronkelijk 
in P, aanwezige zwavel in zwavelwaterstof omgezet. 
In een tweede proef werden 2 gram P, in een wateistofstroom 
verhit; bij 430° begon zich zwavelwaterstof te ontwikkelen, toen 
650° bereikt was werd deze temperatuur constant gehouden tot de 
geregelde zwavelwaterstof-ontwikkeling afnam; de verhitting op 650° 
had toen 5 uur geduurd, daarna werd de temperatuur tot 750° op- 
gedreven waardoor nog wat meer zwavelwaterstof gevormd werd; 
nadat de verhitting op 750° 4 uur geduurd had ontstond er slechts zeer 
langzaam nog een weinig zwavelwaterstof, waarop de proef afgebroken 
werd. De hoeveelheid gevormde zwavelwaterstof kwam overeen met 
0.0281 gr. zwavel of 70 der itj 2 gram P, aanwezige hoeveelheid. 
Er werd 1.945 gram kool teruggekregen, die 0.47 7» zwavel bevatten. 
23 7g in P, aanwezige zwavel is dus na de verhitting in 
een waterstofsfroom in de resteerende kool achtergebleven. 
In een derde proef werd 2 gram P^ eenige dagen in een waterstof- 
stroom verhit. De temperatuur bedroeg gedurende 9 uur ongeveer 
500 — 700° en gedurende 11 uur ongeveer 700 — 800°. Gedurende de 
lieele proef ontwikkelde zich regelmatig zwavelwaterstof. De restee- 
rende kool bevatte nog 0.29 7o zwa\ el, door langdurig verhitten in 
waterstof op 500—800° is het dus mogelijk praktisch alle zwavel 
uit P, in zwavelwaterstof over te voeren. 
Om te controleeren of hier inderdaad een bijzondere werking der 
waterstof aangenomen moet worden werd 1 gram P^ gedurende 
8 uur in een stroom van zuivere droge stikstof op 900 — 990° verhit; 
hierdoor bleek het zwavelgehalte slechts weinig afgenomen. Gevonden 
