91 
werd in het resteerende product; 1,75 7o zwavel. Uit deze laatste 
proef volgt dat de zvvavelwaterslof-vorming niet zóó gebeurt dat 
primair zwaveldamp afgesplitst wordt, welke met de waterstof 
reageert. Immers indien de aan de koolstof gebonden zwavel een 
merkbare dampspanning had bij 900°, zou door den stikstofstroom 
de ontwikkelde zwaveldamp meegevoerd worden en zou men dus 
ook door verhitting in een stikstofstroom bijna alle zwavel uit de 
kool moeten kunnen verwijderen, hetgeen niet het geval is. Bij de 
inwerking van waterstof op P, heeft men dus met een specifieke 
werking der waterstof, dus met een chemische reactie te doen. 
§ 4. Hierop heb ik de voorwaarden waaronder en de temperaturen 
waarbij deze binding van zwavel door amorfe koolstof optreedt nader 
onderzocht. Deze proeven hebben nog niet tot een bevredigend inzicht 
in de gestelde vraag geleid, en zijn dus als voorloopig te beschouwen. 
Een seide proeven werd als volgt ingericht : 
1.5—2 gram van een mengsel van 75 “/o amorfe kool Kj en 25 “/o 
zwavel werd in een porceleinen schuitje gebracht en dit schuitje 
geschoven in een porceleinen buis, die zich be\'ond in een oven welke 
vooraf op een bepaalde temperatuur verhit was. De oven werd dan 
een uur op de bepaalde temperatuur gehouden terwijl zuivere stikstof 
door de buis stroomde, daarna liet men de buis in een stikstofstroom 
afkoelen. Deze proef werd bij verschillende temperaturen (alle boven 
het kookpunt van zwavel) gedaan, namelijk bij ; 500 — 510°, bij 
610—590°, 670—710°, 900—940°. 
De meeste zwavel distilleerde reeds bij den aan vang der proef 
grootendeels uit het schuitje weg. In de proef bij 500 — 510° werd 
geen H,S-vorming waargenomen, wel in de proeven bij 610 — 590° en 
bij de hoogere temperaturen. 
In al deze gevallen had de na de proef teruggekregen kool geen of 
zeer weinig zwavel gebonden. Vergelijkt men hiermede de be- 
reiding van Pi (§ 2) waarbij een grootere hoeveelheid mengsel van 
kool -(- zwavel in een op 510° verhitten oven werd geschoven en 
langzaam opgewarmd tot 975°; in dit laatste geval zal de inhoud 
der porceleinen buis minder snel de temperatuur van 510° aan- 
genomen hebben en kon dus de zwavel door de kool gebonden 
worden, vóór dat alle zwavel uit het mengsel weggedistilleerd was. 
Bij welke temperatuur de binding in deze proef plaats had is niet 
uit te maken. In de in § 4 genoemde serie proeven nam de kleine 
hoeveelheid reactiemengsel snel de temperatuur van de verhitte buis 
aan, de zwavel vei-dampte bijtia onmiddellijk nadat het schuitje in 
den oven geschoven was, de tijd gedurende welken de zwaveldamp 
