93 
üit deze proeven blijkt dus dat zoowel bij 550° als bij 885° 
zwavel door koolstof gebonden wordt. De invloed van tijd en 
temperatuur zal door verdei-e proeven worden uitgemaakt. 
^ 5. Men kan de beschreven proeven op verschillende manieren 
interpreteeren. De zwavel kan door de kool geabsorbeerd of door 
chemische krachten gebonden zijn. Beschouwen we de eerste ziens- 
wijze nader. Amorfe kool is een absorbens bij uitnemendheid voor 
allerlei gassen '), waarom zou ook zwaveldamp niet geabsorbeerd wor- 
den. Onder absorptie verstaat men een omkeerbaar verschijnsel; het 
geabsorbeerde gas is op de absorbeerende stof gecondenseerd en in 
zijn chemische eigenschappen onveranderd gebleven. 
Het feit dat de kool bij 1000° en 1 mM. druk zijn zwavelge- 
halte niet verliest, is niet beslissend tegen de aanname van absorptie. 
Immers, indien de absorptie-isotherm bijna asymptotisch aan de 
ordinatenas loopt, is het mogelijk dat de laatste resten geabsor- 
beerde stof (in dit geval 2 "/» zwavel) praktisch niet te verwijderen 
zijn. De invloed van de temperatuur en den tijd gedurende welken 
de zwaveldamp met de koolstof in aanraking is, op de hoeveelheid 
zwavel welke gebonden wordt, zal nader bestudeerd moeten worden 
om in dit opzicht een definitieve conclusie te kunnen trekken. Het 
gedrag van de gebonden zwavel tegenover waterstof echter, schijnt 
mij een argument er voor dat de zwavel aan de kool door chemi- 
sche krachten gebonden is. Door inwerking van waterstof op het 
zwavel-koolstofcomplex vormt zich zwavelwaterstof. Men moet daarbij 
aannemen dat de waterstof met de vaste phase reageert. Want de 
zwaveldampspanning van het zwavelkoolstofcomplex is bij 900° nog 
zeer gering, anders zou door een verhitting in een stikstofstroom 
bij die temperatuur ten slotte alle zwavel in dampvorm uitgedreven 
worden. Om dezelfde reden kan men niet aannemen dat de zwavel 
zich in de koolstof in een vaste oplossing bevindt, die een zekere 
dampspanning bezit. Ook in dat geval zou niet begrijpelijk zijn 
waarom de zwavel wel door waterstof en niet door stikstof kon 
worden uitgedreven. 
Ook het feit dat door behandelen van het product met broom- 
water, slechts een gering deel van de zwavel geoxydeerd wordt, is 
moeilijk te rijmen met het begrip absorptie. 
Ik neem voorloopig aan dat de zwavel aan de koolstof door che- 
mische krachten wordt gebonden en stel voor de op deze wijze 
ontstane koolstof-zwavelverbinding voorloopig met den naam van 
Dit geldt althans voor houtskool, bloedkool en dergelijke stoffen. Of ook 
zuivere amorfe koolstof een goed absorbens is, schijnt nog niet uitgemaakt te zijn. 
