95 
andere resultalen verkregen. Door verhitlen \'an houtskool met 
zwavel, werd eerst veel zwavelwaterstof ontwikkeld en resulteerde 
tenslotte een koolstofsulfide, dat 3,5 "/, zwavel bevatte, dit zwavel- 
gehalte was door veidiitten in vacuo tot 2,7 Vo te reduceeren, doch 
bleef daarna constant. Het gedrag tegenover oxydatierniddelen was 
volkomen analoog aan dat van het in § 2 beschreven koolstofsultide. 
Deze proeven welke nog door een ideuwe serie bevestigd woi-den, 
zal ik later beschrijven. 
§ 6. Deze synthetisch verkregen koolstofsulfiden vertoonen een groote 
overeenkomst met steenkolencokes, voor zoover men het zwavel- 
gehalte van dat product beschouwt. De aan koolstof gebonden zwavel 
in steenkolencokes is zeer resistent tegenover oxydatierniddelen en 
is door verhitting niet uit te drijven. 
PowELL heeft in een recent onderzoek aangetoond dat het zwavel- 
gehalte van cokes belangi'ijk verminderd kan worden door over de 
cokes bij 500 — 1000° waterstof te leiden, waardoor de aan koolstof 
gebonden zwavel voor een groot deel in zwavelwaterstof werd over- 
gevoerd. Zijn mededeeling “) dat ook omgekeerd zwavelvrije cokes 
uit een mengsel van waterstof en een weijiig zwavelwaterstof zwavel 
kan binden, en dat er een evenwicht bestaat tusschen het koolstof- 
sulfide en den zwaveldamp, zal men pas kunnen beoordeelen als de 
proeven nader beschreven zijn. 
Tenslotte wil ik nog wijzen op het product dat Stock en Praetorius ’) 
verkregen bij hun onderzoek over het koolstofsubsulfide (CjSj. Dit 
koolstofsubsulfide polymeriseert zonder ontleding tot een zwarte massa 
van onbekend moleculair gewicht. Bij verhitting van deze koolachtige 
stof op donkere roodgloeihitte ontweek CS^ en C3S5, doch er bleef 
een koolachtige massa achter die 39 7o zwavel bevatte. Nader 
onderzoek van een dergelijk prodimt zou moeten leeren tot welke 
samenstelling van kool en zwavel men bij hoogere verhitting komt. 
h Journ. of Ind. and Engin. Ghem. 12, 1077 (1920). 
*) Ibid. 13 , 34 (1921). 
S) Ber. 45 , 3569 (1912;. 
