108 
welke door een gepigmenteerde, gebogen lijn scherp van de rest is 
afgegrensd. 
Wordt de grondplaat tegenover dit gebied aangespannen, dan ziet 
rnen in de verbindingslijn tusscl)en grond plaat en mnsc. ciliares, 
horizonfgql 
gevormd door de insertie van den tensor chorioideae, een onderbreking. 
De grondplaat overbrugt hier het piginentvrije deel van de ciliair- 
spiertjes. (Zie fig. 2). 
Uit een reconstructie va>i gemaakte coupes blijkt de vorm van 
de pigmentvrije plek van het corpus ciliare overeen te komen met 
den vorm van den spierbundel, alsmede de eigenaardige overbrug- 
ging door de grondplaat, in verband te slaan tnet de gewijzigde 
insertie van de M tensor chorioideae. Ook in fig. 1 is het ontbreken 
van pigment op den spierbundel zichtbaar. 
Tusschen het horizontale vlak en dat deel aan het corp. ciliare 
waar zich genoemde bijzonderhedeti bevinden, vertonnen de ciliair- 
spiertjes een regelmatigen bouw. 
Van de sclera gaan 2 spiertjes, de spier van Crampton naar de 
binnenlamel van de cornea en de spier van Brücke als perifeer deel 
van den tensor chorioideae naar de grondplaat van het corp. ciliare. 
Het andere deel van den tensor chorioideae, de spier van Müller, 
is uitgespannen tusschen de binnenste cornealamel en de grondplaat 
van het corp. ciliare. De insertie van dit spiertje op de grondplaat 
ligt iets meer corneaalwaarts dan de insertie van de spier van 
Brücke. Beide deelen van den tensor chorioideae zijn gescheiden van 
de spier van Crampton door de plexus ciliaris. 
Wanneer de oogspleet in grondplaat en irisbasis is aangesneden, 
gaat zich in de ruimte van Fontana, vlak tegen de spier van Müller, 
een spierbundel ontwikkelen. We treffen nu, ons verwijderend van 
het horizontale vlak, het eerst de insertieplaats aan. De spiervezels 
eindigen in een pees, welke, eerst samen met die van de spier van 
