seriën waren 10 u dik gesneden, de meeste wai-en met haemateïne 
gekleurd. Aan de in elk opzicht toereikende reeks van lacerta- 
embryonen kon de ontwikkeling van het sternum uitnemend ver- 
volgd worden. Daarom vang ik aan met de beschrijving van mijn 
bevindingen bij lacerta. 
Ter toelichting is hier in fig. 1 naar de natnnr scliondergordel en 
sternum van een volwassen lacerta agilis afgebeeld. Het geheele 
complex is in een plat vlak uitgebreid geteekend. Men merke op, 
dat aan hel pi-osternum beiderzijds drie ribben door syndesmosen 
insereeren en dat het xiphisternum twee ribben draagt. Juister ware 
het hier van twee xiphisterna te sprekeri, daai- ter hoogte van de 
vijfde rib slechts een syndesmotische vei'binding in het mediaanvlak 
bestaat. Prosternum en xiphisterna zijn eveneens door syndesmose 
verbonden. Coracoideum (gearceerd) en sternum zijn door een diar- 
throse verbonden, daarbij rust het coracoideum in een groeve, sul- 
cus articularis coracoideus, van het sternum. Clavicula en epislernurn, 
die verder buiten beschouwing blijven, zijn gestippeld. 
In het prosternum bevindt zich een door een membraan gesloten 
fontanel. 
Het jongste mij ten dienste staande embryo, Lacerta ag. D. (N. T. ‘) 
ongeveer 22) bezat nog geen sternaalaaideg. Van den schoudergordel 
was ook nog niets te vinden. Alleen in de extremiteit werd een 
mesenchymverdichting, de aanleg van den humerus, aangetrolïen. 
Het volgend embiyo, Lacerta ag. S. (N. T. ongev. 24) verschilt 
in zooverre van het vorige, dat een aanleg van den schoudergordel, 
continu met dien van den humerus, aanwezig is. Bij de nog zeer 
vage begrenzing kan men aan den gordelaanleg nog weinig vorm, 
hoogstens een ventrale coracoidaal-streek en een dorsale scapulair- 
streek, herkennen. Wanneer men nu wat verder kaudaal zoekt, vindt 
men in den zijdelingschen rompwand een mesenchymveidichting, 
die met geen anderen skeletaanleg sameidiaiigt. Dit is de eerste aanleg 
van het sternum, dat nog uitsluitend uit blasleem, verdicht mesen- 
chym beslaat. In fig. 2 is een transveisale coupe afgebeeld, waarin 
zich deze sternaalaanleg bevindt. De coupe is niet volkomen trans- 
versaal; onder is de humerus, boven zijn radius en ulna getroffen. 
Niettemin is zoowel de linker als de rechter sternaalaanleg in de 
coupe aanwezig. Daaruit blijkt dat de sternaalaanleg in cranio-cau- 
dale richting reeds eenige uitbieiding heeft verkregen. Het is niet 
mogelijk de onafhankelijkheid van den sternaalaanleg van den 
schoudergordel (in casu het coracoideum) aan afbeeldingen naar 
b Normentafel. Lacerta agilis von K. Peter. 
