117 
ti'aiisversale coupes te demonsireereii. Zooals later zal blijken leeiien 
zich daartoe wel de meer schni)i gesneden seriën van Gongylus ocellatns. 
Fig. 2. Lacerta agilis S. transversaal. 
Een volgend stadium vertegenwoordigen de embryonen Lacerta 
ag. E en E (N. T. ongev. 26) die vrijwel denzelfden ontwikkelings- 
graad vertoonen. De omtrek van den schondergordel is duidelijker 
geworden. Coi'acoidaal- en scapnlair-gedeelte zijn goed herkenbaar. 
In de hnmerns-diaphysis wordt praecliondrinm aangelrotïën. In 
vergelijking met embryo D bestaat een verdere vooruitgang in de 
toegenomen grootte van sternum en schondergordel. Daarbij zijn 
sternum en schondergordel elkaar tegemoet gegroeid. Dientengevolge 
is de laag van onverdicht mesenchym, die zich ab origine tnsschen 
beide bevond, minder duidelijk geworden. 
Aanzietdijke vooruitgang in ontwikkeling valt te constateer'en bij 
het embryo Lacerta ag. I (N.T. ongeveer 28). In den humerus wordt 
hier voor de eerste maal kraakbeen aangetroffen. Door verderen 
groei zijn sternum en coracoideum elkaar dermate genaderd, dat zij 
samen in transversale coupes vooikomen (fig. 3). De afgrenzing van 
beide ten opzichte van elkaar is vrijwel onuitvoerbaai’ geworden. 
In nevenstaande figuur is maar een iets lichtere grenszone te zien. 
Waren niet de hiervoor beschreven embryonen onderzocht, zeker 
