120 
vooi'kraakbeen wordt aaiigetroffen en waarmede drie borstribben 
verbonden zijn door matig' verdicht mesenchjm, en een smal caudaal 
deel, dat zich voordoet als een uitlooper van het vorige. Deze nit- 
looper is nog zuiver verdicht mesenchym en eindigt op korten 
afstand van het ventraal einde van de vierde rib, daarvan door los 
mesenchym gesclieiden. Bij de beschrijving van het embryo Gongylus 
ocell. L. vindt men gelieel overeenkomstige verhoudingen door twee 
frontale doorsneden verduidelijkt (fig. 6). 
Embryo Lacerto ag. I .1 (N. T. ongev. 31) vertoont weinig voor- 
uitgang ten opzichte van embryo J. Het voornaamste is wel, dat 
beide sternaallijsten hier met drie ribben door volledig verdicht 
mesenchym verbonden zijn. De verhouding van de vierde rib tot het 
sterniun heeft geen verandering ondergaan. De uitbreiding van het 
voorkraakbeen in den sternaalaaideg is toegenomen. De candale nit- 
looper is nog volkomen vrij van voorkraakbeen. Wanneer men de 
figuren 2 en 4 vergelijkt, dan ziet men, dat het sternurn in fig. 4 
nog op dezelfde plaats is gelegen als in fig. 2, nl. in den lateralen 
rompwaud. Verschuiving naar de ventrale inediaanlijn heeft nog niet 
plaats gehad. In de nu volgende oudere embryonen treedt die ver- 
plaatsing steeds duidelijker op. Men zou deze verplaatsing in verband 
kunnen brengen met den lengtegroei van de ribben, waarmede de 
sternaalaanleg nu verbonden is. Juister lijkt het mij hiervoor alleen 
de relatieve verkleining van de hartbult aansprakelijk te stellen. 
Immers bij Anguis laten het sternurn en de eenige vertebro-sternale 
rib elkaar reeds vroeg definitief los (Wiedeksheim) en toch verplaatsen 
zich de sternaalhelften naar de mediaanlijn om daar onderling te 
vergroeien. 
Bij embryo Lacerta ag. N (N. T. ongev. 32) vinden wij een begin 
van belangrijke ontwikkelingsverschijnselen. In de eerste plaats is 
hier een mesenchymverdichting opgetreden tusschen het einde van 
de vierde rib en het nog blastemateuze einde van het sternurn. Van 
volkomen vereeniging is nog geen sprake, aangezien de intermediaire 
zone nog niet de dichtheid van den sternaalaanleg heeft bereikt. Het 
ventraal einde van de vijfde rib, de laatste toekomstige vertebro- 
sternale, bevindt zich dertien coupes (130 p) caudaal van de insertie 
van de vierde rib aan het sternurn in de rechte buikspier. In de 
tweede plaats moet hier vermeld worden, dat ondanks de verdere 
ontwikkeling in vergelijking met embryo L, de sternaalaanleg niet 
staartwaarts voorbij de insertie van de vierde rib reikt. 
Uit verschillende omstandigheden blijkt, dat embryo Lacerta ag. N 
(N. T. ongev. 33) verder ontwikkeld is dan het voorgaande. Wat den 
sternaalaanleg betreft, hier is ook de vierde rib door volledig verdicht 
