121 
mesenclijiTi aan het t)Iasteniatenze staart-einde van liet sternum 
verbonden. Het uiteinde van de vijfde rib bevindt zich maar acht 
coupes (80 /t) caudaal van de insertie van de vierde rib aan den 
sternaalaanleg. Bijgevolg heeft de vijfde rib zich verlengd, en is 
daarbij den sternaalaanleg tegemoet gegroeid. Niettemin heeft zich 
niet omgekeerd de sternaalaanleg voorbij de vierde rib de vijfde 
tegemoet verlengd. Daaruit meen ik te moeten afleiden, dat de 
autochthone sternaalaanleg zich niet vei'der caudaal uitstrekt dan tot 
aan de insertie van de vierde rib. De beide sternaallijsten zijn elkaar 
in dit embryo kraniaal tot op zeer korten afstand genaderd. Hier, 
noch in een der jongere embryonen werd iets waargenomen van een 
medianen aanleg, die ook in het sternum zou opgaan. Toch bevinden 
zich hiei' de sternaallijsten onmiddellijk voor de beginnende ver- 
groeiing in de mediaanlijn, zooals uit het volgend embryo blijkt. 
Een wat ouder stadium vond ik in het embryo Lacerta ag. P 
(N. T. ongev. 33). De nu kraakbeenige sternaallijsten waren in het 
meest craniale gedeelte reeds versmolten. Kandaal van de latere 
borstbeen-fontanel had nog geen vereeniging in de mediaanlijn plaats 
gegrepen. Alle vijf ribben waren kraakbeeuig aan het eveneens 
chondrale sternum verbonden; samen vormden zij dus één groot 
kraakbeen continuüm. Ook ontbreekt de grens, die men bij de 
volwassen hagedis vindt tusschen xiphisterna en prosternum in den 
vorm van een syndesmose. 
In het embryo Laceita ag. Q (N. T. ongev. 33 — 34) zijn als bij 
embryo P de sternaallijsten kraniaal versmolten ; dan volgt het 
gebied der borstbeen-fontanel; nog meer caudaal, in het niveau van 
de insertie van de derde rib liggen de sternaallijsten weer direct 
tegen elkaai-. Ben dun blasteemlaagje bewijst, dat versmelting 
hier nog niet plaats heeft gehad. Staartwaarts hiervan divergeeren 
de sternaallijsten, om elkaar niet weer te bereiken. (Vgl. fig. 1). 
Nog vollediger is de versmelting van de sternaallijsten in embryo 
Lacerta ag. R (N. T. ongev. 34 — 35). Waar in embryo Q nog slechts 
blasternateus verband in de mediaanlijn bestond, caudaal van de 
fontanel is in embryo R kraakbeenige verbinding ontstaan. Bovendien 
hebben de twee xiphisterna zich ter hoogte van de vijfde rib tegen 
elkaar gelegd. In dit embryo, het oudste, dat ik onderzocht, is dus 
de adulte vorm, althans in hoofdzaak, bereikt. Een verschil is nog 
hierin gelegen, dat alle syndesmosen nog ontbreken. Zij moeten 
secundair ontstaan, op plaatsen, waar eerst kraakbeen was. Aan deze 
syndesmosen komt dientengevolge geen morphologische waarde toe; 
zij zijn geen grenzen, waaraan men streng genomen morphologische 
beteekenis kan hechten. Zij hebben slechts een mechanische beteekenis. 
