122 
Van Gongylus ocellatus stonden mij elf embryonen ter beschikking. 
Oudere stadiën, zooals de embryonen P, Q en R van lacerta ont- 
braken. Ook had ik geen volwassen exemplaar, noch een afbeelding 
van het volwassen sternaalapparaat. Omtrent den bouw daarvan 
kan ik dus slechts enkele in de literatuur vastgelegde gegevens 
vermelden. Bij Gongylus hechten zich evenals bij Lacerta drie ribben 
aan het Prosternum vast. Het xiphisternurn neemt ook drie ribben 
op. (Hoffmann '), Parker ’j, Fürbringer * *)). Behalve dit verschil, dat 
voor de studie van mijn materiaal geen beteekenis had, komen de 
verhoudingen met die van Lacerta overeen. 
De embryonen Gongylus ocellatus F. en G. komen in ontwik- 
kelingsgraad overeen met het embryo S van Lacerta. Zij bevatten 
een blastamateuzen sternaal-aanleg, die duidelijk los is van den aan- 
leg van het coracoideum. 
CKorao,. 
Fig. 5. Gongylus ocell. F. schuin frontaal. 
Dank zij de schuine sneerichting kon in tig. 5, die een gedeelte 
van zoo’n schuine coupe voorstelt, genoemde verhouding van ster- 
num en coracoid afgebeeld worden. Mede door de eigenaardige 
sneerichting is in de coupe het sternum dorsaal van het coracoideum 
b G. K. Hoffmann in Bronn’s Klassen u. Ordn. des Thierreichs. Reptilien. 
*) W. K. Parker. Monogr. on the Struct a. developm. of Should. g. and Stern. 
Ray Soc. 1868. 
®) M. Fürbringer. Jenaische Zeitschr. Bd. 34, 1900. 
