124 
Gorigjlns niet verder vervolgd worden. Uit liet voorgaande blijkt, 
dat de resultaten verkregen bij Gongylns een bevestiging zijn van 
de bevindingen bij Lacerta. 
Fig. 6. Gongylus ocell. L. frontaal. 
Eindelijk was ik nog in de gelegenlieid twee seriën van jonge 
ernbrjonen van Ptycliozoon homaloeeptiahim te besfudeeren. 
In het embryo Ptychoz. hom. A wordt een nog zeer jeugdig 
stadium aangetroflTen. Een blastemateuze parige sternaalaanleg, los 
van eiken anderen skelelaanleg, wordt in den lateralen rompwand 
gevonden. 
Wanneer men ziet, hoe klein de ribben nog zijn, en dat in den 
hiimerus nog geen kraakbeen aanwezig is, dan kan men daaruit 
atleiden, dat de maximale toenadering van sternum en coraeoideum 
hier nog lang niet bereikt is, m. a. w. dat de grenszone niet den 
aanleg van de gewrichtsspleet voorstelt. Dit embryo correspondeert 
dus ongeveer met embryo S van lacerta. 
Het embryo Ptychoz. hom. B is veel ouder. Beiderzijds vindt men 
een sternaalaanleg waarmede reeds drie ribben in verbinding zijn 
getreden. 
In het voorgaande werden mijn bevindingen bij het bestudeeren 
van een dertigtal ernbryonen afzonderlijk weergegeven. Wij zullen 
