160 
Wij beginnen met de vraag op te lossen ; hoe groot is de stra- 
lingsdruk, dien een bolvormige nevel van constante dichtheid q en 
straal R uitoefent op een planeet P, die alle opvallende straling 
absorbeert en op een afstand A van het middelpunt van den nevel 
verwijderd is. 
Een element dr van den nevel zendt in de richting OP een 
hoeveelheid straling uit, gegeven door; 
cos ifj 
dr 
als: p = absorptiecoëfficiënt, w = afstand van dt tot planeet, s = 
lengte van den weg, dien de straling binnen den nevel doorloopt, 
S de stralingsintensiteit, die wij constant zullen aannemen binnen 
den nevel, op de plaats van het element dr (zie figuur) 
Als f/r = sin r/to genomen wordt en -r, = straal van de 
planeet is, bedraagt de straling van den geheelen nevel op de planeet : 
A = jrr,” e~cp^ . 
Voeren wij (p inplaats van ip in (zie figuur) door; 
A sin rfj = i? sin cp 
en merken op dat dx = ds, dan gaat (2) over in : 
in 2Rcosf 2n 
jird SIP r r r 
A — j dip I ds j sm tp cos rp e~P-P^ dio . 
( 2 ) 
( 3 ) 
Integratie') geeft; 
A^ ' 7 q 
F=2(iqE 
A = 
[i _ p-2 ^ 
( 4 ) 
1) Vergel: Bottlinger, „Die Gravitationstheorie und die Bewegung des Mondes”, 
Bayerische Akademie, 1912. 
