169 
een korte beschrijving van den interferoineter aan de hand van 
fig. 1 en 2 doen voorafgaan *). 
2. Fig. 1 geeft het instrument schematisch weer. De stralen, 
uitgaande van een lichtbron S, door lens L tot een evenwijdigen 
bundel gemaakt, passeeren de met dezelfde vloeistof gevulde, iden- 
tieke kuvetten Cj en C, en vervolgens een met twee spleten Rj en 
R, voorzien scherm, worden als twee gescheiden bundels door spiegel 
M teruggekaatst, en vormen, na weder door lens L vereenigd te zijn, 
in O een interferentiebeeld. Bij gebruik van wit licht bestaat dit beeld 
uit een centralen, helderen band, begremsd door twee donkere ; de aan 
weerszijden hierop volgende, heldere banden hebbeti gekleurde zoomen. 
Vult men nu kuvet C, met een oplossing, die een grooteren brekings- 
index heeft dan het zuivere oplosmiddel in C,, dan wordt dat inter- 
ferentiebeeld, door vergrooting van de optische weglengte, verschoven, 
bijv. naar O'. Het kan naar den nulstand O worden teruggebracht 
door draaiing van de kompensatorplaat F, (F, is onbewegelijk), 
waardoor de optische weglengte weer kunstmatig kan worden ver- 
kleind. De hoek, waarover F, is gedraaid, is een maat voor het 
indexverschil, en dus indirekt voor de koncentratie der oplossing in C,. 
In fig. 2 zijn een horizontale en een vertikale doorsnede van den 
interferometer meer in bizonderheden weergegeven. Het witte licht 
van een Osram-lampje F wordt door lens A en prisma K gekon- 
b Uitvoeriger beschrijving vindt men bij: 
F. Löwe, Zeitschr. für Instrumentenknnde 1910, 321 ; F. Löwe, Physikaliscbe 
Zeitscbr. 11. 1047 (1910). 
P. Hirsch, Fermentforschung 1, 33 (1914). 
L. H. Adams, Journ. Amer. Ghem. Soc. 37, 1181 (1915). 
