170 
centreerd op de zeer smalle spleet S, die de sekundaire lichtbron 
vormt. De stralengang is verder geheel als in tig. 1. Het onderste 
gedeelte van den uit de lens L tredenden bundel passeert echter 
niet de kuvetten, maar gaat, onder deze langs, door het zich in het 
reservoir W bevindende water, dat als ,,Temperierbad” van de 
kuvetten dienst doet. Ook deze lichtstralen interfereeren in O, waar 
ze een vaststaand beeld vormen, dat beneden het eerste gelegen is, 
door een smalle streep er van gescheiden, en als ,,point de repère” 
van den nulstand dienst doet. Beide beelden worden door het sterk 
vergrootend cylinderokulair E bekeken. Het draaien van de kompen- 
satoi’plaat Pj geschiedt met behulp van een hefboom, die door een 
mikrometerschroef met trommel D wordt bewogen ; op deze trom- 
mel is een 100-deelige schaal aangebracht. Bij het door ons gebruikte 
instrument korrespondeert één interferentieband met 21 schaaldeelen. 
De onzekerheid bij de instelling op het samenvallen der beide interfe- 
rentiebeelden bedraagt, na eenige oefening, ongeveer een half schaaldeel. 
Ter analyse van oplossingen heeft men nu slechts vooraf een 
ijkingskromme te konstrueeren, die het gebruikte koncentratiegebied 
omvat. Over de daarbij optredende, schijnbare verspringing van den 
centralen band, zie Adams 0- 
3. Indien men nu op deze wijze oplossingen in organische vloei- 
stoffen tracht te analyseeren, (waarvoor natuurlijk het gebruik van 
geheel uit glas bestaande, zoogen. saurefest verschmolzene kuvetten 
noodzakelijk is), neemt men in het algemeen in den interferometer 
de volgende verschijnselen waar: Het bovenste interferentiebeeld is 
onscherp en ten opzichte van het onderste verschoven. De banden 
zijn blijvend, of geruimen tijd scheef en gekromd. Wel bevordert 
schudden van de vloeistof in de kuvet (door tegen den interfero- 
meter te tikken) de snelheid, waarmee zich het beeld vormt, maar 
reproduceerbare uitkomsten zijn niet te verkrijgen, terwijl na eenigen 
tijd de strepen gewoonlijk weer verschuiven en gekromd worden. 
De oorzaken van deze afwijkingen, die een nauwkeurige meting 
natuurlijk onmogelijk maken, bleken gelegen te zijn in de volgende 
omstandigheden : 
A. den aard van de badvloeistof ; 
5. den invloed van de temperatuur op den brekingsindex van 
het oplosmiddel ; 
C. verdamping en distillatie tegen de dekglaasjes der kuvetten; 
D. absorptie van water bij het overbrengen en tijdens het verblijf 
van de vloeistoffen in de kuvetten. 
1) Adams, Journ. Amer. Chem. Soc. 37, 1181 (1915). 
