181 
iiiededeeliiig van een groot aantal proeven, die de deugdelijke eigen- 
schappen der ineetslaven doen kennen, vervolgt hij aldus ; de l)reedle 
der eindsti-epen op de twee onderzochte standaarden is ongeveer 
drie uiikron. i\Jen kan het zekei' niet loochenen dat de juiste bepaling 
van eene lengte door middel van eindstrepen, dat is door de schatting 
der iidiouden van kleine rechthoekjes, atgezien van andere beschou- 
wingen, des te nauwkeuriger is naarmate de slre|)en tljnei'zijn. Het 
zijn voornamelijk de onvermijdelijke veranderingen in de belicliting, 
zoowel wat hare sterkte als wat hare richting betreft, en de ver- 
schillen in de optische eigenschappen der mikroskopen die een veel 
geringeren invloed uitoefenen op de waarneming der tijne dan o[) 
die der dikke strepen. Aan den anderen kant worden echter de 
vergelijkingen van standaarden met tijne strepen met ineetslaven met 
dikkere eindstrepen lastiger en meer onderhevig aan sommige bronnen 
van fouten. Na eenige discussie werd besloten het gebruik van dikkeie 
strepen voor te schrijven, zooals reeds in de vergadering van'iOct. 
1879 geschied was. 
üit een en ander blijkt, dat het comité met het oog op de nauw’- 
keurigheid der metingen de voorkeur geeft aan tijne eindstrepen, 
zooals die op onze meters N°. 19 en N”. 27 zijn getrokken, maar 
alleen bezwaren vi'eest bij de vergelijking met rneetstaven met dikkere 
eindstrepen. 
De groote juistheid van de mikroskopische instelling op tijne eind- 
strepen blijkt ook uit al de waarnemingen, die door de Nederlandsche 
Commissie (Bosscha, Oudkmans, Stamkart) te Parijs verricht zijn, ter 
bepaling van het lengteverschil van den mètre des Archives met de 
Nederlandsche standaarden N". 19 en N“. 27. 
Een ander bezwaar tegen de eindstrepen, zooals die op de eerste 
standaarden en ook op de onze zijn aangebracht, is de aan wezigheid 
der nevenstrepen op ongeveer 20 mikron rechts en links van de 
eindstreep. Dit bezwaar is in de vergaderingen van het comité be- 
sproken en wordt ook vermeld in de brieven van den Heer Guillaume. 
In den brief van J5 April schrijft hij: Le premier tracé avait été 
rejeté comme susceptible de fausser les poiutés. En effect si les trois 
traits ne sont pas rigoureusement équidistants, un observateur même 
habile et prévenu, ne pourra manquer d’être iufluencé dans son 
pointé par les deux traits situés extérieiirement a la paire des fils, 
mais tont prés des fils. En fait il n’est pas possible de dissocier, 
dans le pointé, le trait central des deux traits latéraux. 
In den brief van 30 Mei schrijft Guitu.aiimk nogmaals over den 
invloed der nevenstrepen en vermeldt dat twee geoefende waar- 
