184 
V'oor het gebruik onzer beide meters N". 19 en 27 is het van 
belang dat niet alleen linn lengte met betrekking tot den internatio- 
nalen meter, maar ook hunne uitzettingscoëfticienten nauwkeurig 
bekend zijn. Het is dus van belang na te gaan of het noodig is deze 
opnieuw te bepalen. 
In het rapport door de H.H. Bosscha en Oudemans in 1886 aan 
de Regeering uitgebracht worden de uitzettingen per meter, in 
miki'ons uitgedrukt, opgegeven als volgt: 
Meter 19 8,5032 -f 0,00587 t, 
Meter 27 8,4327 + 0,00802 t. 
Deze waarden waren verkiegen door het onderzoek van een klein 
stukje metaal van elk dier meters volgens de methode van Fizeau. 
Behalve deze waarden deelt Bosscha in zijne nota: l^a dilatation 
des nouveaux étalons (Archives neerlandaises Tomé XXV) de uit- 
komsten mede verkregen door vergelijking der lengten van de meters 
bij verschillende temperaturen met een nauwkeurigen comparator. 
Hij stelt deze uitkomsten, terecht, boven die welke verkregen waren 
volgens de methode van Fizeau, en in zijne verdei'e beschouwingen 
vermeldt hij ze dan ook alleen. 
Uit de waarden van de zoo bepaalde uitzettingscoëfticienten van 
30 meters, alle vervaardigd uit het |)latina-iridium metaal van 
Matthey, blijkt duidelijk dat, afgezien van toevallige fouten, deze 
uitzettingscoëfïicienten alle aan elkaar gelijk zijn en dat dus hun 
nauwkeurigste waarde gevonden wordt door hun gemiddelde te 
vormen; dit gemiddelde is volgens de metingen van Benoit en 
Guir.LAUME gelijk aan 8,593 -1- 0,00242 k 
Met betrekking tot de 4 meters, die evenals onze standaarden 
19 en N". 27 uit eenzelfde gietblok in het Conservatoire des arts et 
métiers zijn vervaardigd, komt Bosscha tot het besluit dat ook hunne 
uilzeltingscoëtiticienten onderling gelijk zijn, en dat zij tusschen 0° en 
20° 0,02 mikron kleiner zijn dan die van de meters van het metaal 
van Matthey. 
Deze beschouwingen worden geheel gedeeld door Guii.laüme, die 
in zijn brief van 2 Juli schrijft: Pour la dilatation de vos régies, 
voici ce que je puis vous dire: dans mie même coulée de platine 
iridié riiomogénéité de dilatabilité est trés grande. En effet les 
mesnres trés précises que nons avons faites récemment sur les 
régies présentant les |)lus grands écarts dans la coulée principale 
ont montré que ces écarts sont en grande partie, si non en totalité 
inopérants, et nous serons probablement condnits par la suite de 
iioti'e étude de cette question a admettre pour tontes les régies la 
même formule de dilatation. Or nous avons déterminé avec précision 
