215 
gebied of nog verder ononderbroken *) uitstrekken, komen niet voor. 
In de figuur is voorgesteld, dat juist onder liet draineer-kanaal 
K zich zulk een waterkeerende laag bevindt en dat daaronder 
een laag grof zand ligt, die het water gemakkelijker laat doorstrfio- 
men dan het zand boven de waterkeerende laag. Zoo men nu in 
het kanaal K een buis B door de waterkeerende laag aanbrengt 
(dit is het beginsel der zoogenaamde winning van het diepe duin water), 
zal daarin het water hooger stijgen, dan het daaromheen in het 
open kanaal K staat, bijv. tot aan het peil A, d.i. het [liëzometrisch 
niveau van het diepe duinwater. Door pijltjes zijn in de figuur de 
stroomrichtingen na het inbrengen van de buis B in het onder- 
grondsche water aangegeven. Kleine pijltjes beduiden sterk belem- 
merde strooming door water slecht doorlatende lagen. 
Het water, dat door de bronbuis B opstijgt gedraagt zich dan als 
artesisch water ten opzichte van het water in het kanaal K. Schroeft 
men de buis bij C (dus beneden het piëzometrisch niveau A) af, 
dan zal het water boven uit de buis voortdurend blijven stroomen 
of zelfs opspuiten en zich in hei kanaal K ontlasten. 
Indien evenwel in dit kanaal zooveel water werd aangevoei'd, dat 
de waterspiegel er van tot boven het niveau A zou stijgen, dan zou 
daarentegen voortdurend afstrooming van uit het kanaal in de tot 
het niveau C afgeschroefde buis plaats hebben. 
Het water in het kanaal en het water in de buis zijn beide af- 
komstig uit dezelfde samenhangende ondetaardsche watermassa, maar 
zij verschillen daardoor, dat onder de slecht water doorlatende laag 
de beweging (dus toestrooming of afvloeiing) gemakkelijker is dan 
daarboven, waardoor de stijghoogte in de buis (piëzometrisch niveau) 
niet door den plaatselijken toestand doch door den hjdrologischen 
toestand van een uitgestrekt gebied bepaald wordt. 
h In den ondergrond der Noord-Hollandsche duinen heeft de waterkeerende 
keileem een groote horizontale uitgebreidheid. 
Daarna verwelkomt de Voorzitter den Heer Dr. Iuving Lanhmuih, 
die door de Heeren F. Ehrenpest en W. H. Jüliüs in deze verga- 
dering als gast geïntroduceerd is. In het Engelsch wordt door den 
Heer Langmuir, in aansluiting met de mededeeling van den Heer 
Böeseken, aangetoond dat zijne proeven over vloeistoflaagjes van een 
molekuul dikte ook de deformabiliteit van de molekulen van ver- 
schillende organische verbindingen bewijzen. 
