Scheikunde. — J. Boeseken; ,,De heioegingstoestand van de ^nolekulen 
in de ridmte”. 
(Mede namens de HH. Ghb. van Loon, Derx en Hermans). 
In een veidiandeling over de configuratie der wijnsteenzuren 
(Höeseken en J. Coops) ') was uit liet gedrag dezer zuren en liunne 
esters ten opzichte van boorzuur het besluit getrokken, dat de al of 
niet gesubstitueerde carboxy Igroepen zoo ver inogelijk van elkander 
verwijderd waren. 
De amiden en aethylamiden vertoonden echtei' afwijkingen, zoodat 
wij met deze eenvoudige aanname niet konden volstaan. De groote 
invloed, die deze stoffen op het geleidingsvermogen van het boorzuur 
uitoefenen, wijst op een gunstige ligging der hydroxylgroepen ten 
opzichte van elkander, die alleen goed verklaard kan worden, 
wanneer er aantrekkende werkingen bestaan tusschen deze groepen 
en de al of niet gesubstitueerde amidgroepen. 
Verder was bij een betrekkelijk groot aantal «-glycolen geen 
invloed op het geleidingsvermogen van het boorzuur vastgesteld en 
moeten deze OH-groe[)en dus ver uiteenliggen, hetgeen wederom 
door onderlinge afstooting kon worden verklaard. In ieder geval 
bleek uit deze onderzoekingen, dat atomen, die niet onmiddellijk 
aan elkander gebonden zijn, ook een werking op elkander uitoefenen 
en mogen wij verwachten, dat de evenwichtsstand van een molekuul 
het resultaat zal zijn van alle zoowel aanti’ekkende als afstootende 
krachten in dat molekuul. 
Ik heb er reeds de aandacht op gevestigd '■*), dat door elke wijzi- 
ging van de ligging der atomen, hoe gering ook, verschikkingen moe- 
ten optreden, waardoor de stand van alle molekuuldeelen niet meer 
geheel gelijk zal blijven. 
In de molekuul-helften van actief- en inactief wijnsteenzuur bijv. 
zullen de vergelijkbare groepen niet meer volkomen identiek zijn 
en kan derhalve het beginsel der optische superpositie ook niet 
juist zijn. 
Tengevolge van het spel dezer krachten zullen rnolekulen, die tot 
h Versl. Kon. Ak. Wet. 29, 368 (1920). 
„ „ „ „ 29, 562 (1920). 
