287 
de siilfogroep door cliloor wordt vervangen. ‘) Bij distillatie van 
het reactieproduct ging de hoofd massa bij ongeveer 200° over. 
Het aldus gevormde dichloortolnol werd geoxydeerd door verhitting 
met salpeterzuur sp. gew. 1,2 in een toegesmolten buis op 130° 
gedurende eenige uren. Het smpt. van het zoo verkregen dichloor- 
benzoëzuur was 151°. Dit zuur heeft dus de structuur CO,H,Cl, Cl 
CH, 
= 1, 2, 5 en het chloortoluolsulfochloride is | [ SO,Cl, zooals ook te 
ci\X 
verwachten was. 
Dit sulfochloride werd op de gebruikelijke wijze omgezet in sul- 
famide waarvoor het smpt. 180° werd gevonden, terwijl Wijnne 
182° opgeeft. De oxydatie van dit sulfamide weid als volgt uitge- 
voerd. 25 gram werd bij gedeelten gebracht in eeii oplossing van 
iets meer dan de berekende hoeveelheid K-permanganaat in 1 L. 
water, die op een waterbad werd verhit en waarin mechanisch werd 
geroerd. Gedurende de reactie werd kooldioxyde ingeleid. Een 
gedeelte van het sulfamide blijft onaangetast. Ik filtreerde van de 
gevormde bruinsteen af en na indampen werd de vloeistof aange- 
/NH 
CO/ i 
zuurd, waarbij het gevormde chloorsaccharine //\^SO slechte 
opbrengst werd verkregen. 
De smaak is even zoet, met intensieven, zeer lang aanhoudenden 
bitteren nasmaak. 
^-Chloorsaccharine. Terwijl ik met de synthese dezer stof bezig 
was, is zij reeds door Davies uitgevoerd, die op dezelfde wijze als 
ik Ie werk is gegaan. Door chloreeren van o-toluolsulfochloride zoude 
CH,^ 
Cl //\S 05 C 1 kunnen ontstaan. Ik wendde, evenals Davies SbCl, als 
\X 
katalysator aan, maar terwijl hij daarvan slechts 1 */» toevoegde, 
gebruikte ik 5 “/o- Hel gevolg hiervan was, dat ik steeds 2 chloor- 
atomen ingevoerd kreeg, vermoedelijk op de plaatsen 6 en 4. Het 
smpt. van het sulfamide, verkregen uit het dichloortoluolsulfochloride 
was 175°. Het onderzoek wordt voortgezet. 
Amsterdam, October 1921. Organisch chem. Lab. der Univ. 
’) B. 5. 876 (1874). 
