Plantkunde. — C. E. B. Bremekamp: „Over het optreden vayi anti- 
phototrope krommingen hij de coleoptilen van Avena” 
(Aangeboden door de Heeren G. van Iterson Jr. en F. A. F. C. Went.) 
Eenige jaren geleden heb ik een onderzoek ingesteld naar het 
verband tusschen den aard der krommingen, welke tengevolge van 
een ongelijkzijdige belichting aan den top der Avena-eoleoptilen 
optreden, en de wijze, waarop de belichting dier organen plaats 
vindt. De resultaten hiervan zijn neergelegd in een verhandeling, 
welke in 1918 onder den titel ,, Theorie des Phototropismus” in 
deel XV van liet Reciieil des travaiix botaniques néerlandais ver- 
schenen is. 
Het is me bij dit onderzoek gebleken, dat men het ontstaan en 
den groei dier krommingen met behulp van enkele tamelijk voor 
de hand liggende onderstellingen op bevredigende wijze kan ver- 
klaren. Men moet daartoe in de eerste plaats aannemen, dat de 
bedoelde organen opgebouwd zijn uit elementen, die in het bezit 
zijn van een lichtgevoelig systeem en dat de veranderingen, welke 
dit tengevolge van de belichting ondergaat, na eenigen tijd gevolgd 
worden door veranderingen in de groeisnelheid. Onder veranderingen 
in de groeisnelheid moet men in dit verband de veranderingen 
verstaan, welke optreden zouden, indien het element zijn reactie 
geheel onafhankelijk van de aangrenzende elementen uit kon voeren. 
In werkelijkheid zal er natuurlijk tusschen de veranderingen, welke 
bij de verschillende elementen optreden een nivelleering plaats vinden ^). 
In de tweede plaats moet men dan aannemen, dat de zelfstandig 
reageerende elementen onderling gelijk zijn of althans bij benadering 
als zoodanig beschouwd mogen worden, en eindelijk, dat de ver- 
anderingen van de groeisnelheid evenredig zijn met de veranderingen 
van de gevoeligheid. 
b Feiteliik mag men hierbij niet uit het oog verliezen, dat er dientenge- 
volge spanningen ontstaan, waarvan te verwachten is, dat ze invloed uit zullen 
oefenen op den groei. Bij de coleoptilen van Avena zullen deze spanningen 
echter wel niet van veel beteekenis zijn, daar het licht hier in het inwendige 
van de plant tengevolge van de herhaalde reflecties vrijwel diffuus verdeeld 
is. Of ze echter ook bij organen als de sporangiumdrager van Phycomyces, 
waar de intensiteitsverschillen in het inwendige van de plant veel grooter 
zijn, verwaarloosd mogen worden, blijft voorloopig nog een open vraag. 
