Wiskunde. — J. W. N. Le Heux: „Verklaring van eenige, Inter- 
ferentie- figuren van Eén- en Tivee-assige Kristallen door 
Superpositie van Ellipsenbundels'. inededeeling). 
(Aangeboden door de Heeren Hendrik de Vries en P. Zeeman). 
In eene vorige mededeeling ') is aangetoond, dat de intei-ferentie- 
figuren van sommige kristallen — de isogyren buiten beschouwing 
gelaten — opgevat kunnen worden als de moiréfiguren van twee 
concentrische ellipsenbundels, welke bundels de doorsnijdingski om- 
men bevatten van de twee bladen der achtereenvolgende golfopper- 
vlakken met de bovenzijde van de kristalplaat. 
Ondersteld werd daarbij, dat deze golfoppervlakken homothetisch 
wai’en — dat zich dus de normalen op de beide golffronten in eene 
gegeven richting met eenparige snelheid voortplanten. 
Uit de proeven blijkt, dat deze onderstelling de in een polarisatie- 
rnicroscoop waargenomen interferentie-figuren wel verklaart op 
eenigen afstand van het lichtcenirum, maar niet in de onmiddellijke 
nabijheid daarvan (zie figuren 1 en 2). Het karakteristieke donkere 
kruis toch, dat zoowel bij één- als bij twee-assige kristallen rondom 
het centrum is waar te nemen, blijkt in de figuren 1 en 2 slechts 
onvolkomen aanwezig te zijn. 
In het volgende zal worden nagegaan, hoe dit kruis zeer nauw- 
keurig kan worden verkregen, waaruit dan weer meerdere voor- 
waarden volgen, waaraan de beschouwde ellipsenbundels nog moeten 
voldoen. 
Wij zullen ons voorloopig bepalen tot de figuur der hyperbolen 
(fig. 1) en merken in de eerste plaats op, dat deze al veel zou 
verbeteren, als de binnenste krommen niet cirkeltjes bleven, maar 
overgingen in langgerekte ellipsen, zóódanig, dat de eindkrommen 
in beide bundels korte, langs elkaar vallende lijntjes werden. Op 
overeenkomstige wijze toch ontstond ook het tamelijk juiste beeld 
bij de excentrische bundels, in mijn eerste mededeeling afgebeeld. 
Door twee der slingers van het hiervoor beschreven toestel iets 
later te laten beginnen dan de beide andere kan men verkrijgen, 
dat de eindfiguren van beide bundels korte, samenvallende lijntjes 
1) Versl. Kon. Akad. van Wet., XXIX, p. 11)4—1117. 
