Natuurkunde. — M. Minnaert: ,,Over Spookbeelden hij Buigings- 
roosters”. 
(Aangeboden door de Heeren W. B. Juuus en E. van Everdingen. 
I. Proefondervindelijke Gegevens. 
In 1872 vond Qüincke voor het eerst, dat in roosterspectra de 
heldere spectraallijnen omgeven zijn door een stel zwakkere, sym- 
metrisch geplaatste begeleiders, die hunnen oorsprong hebben in 
onvolkomenheden van den buigingsrooster *). In fig. 1 zijn schematisch 
D > 
m^-l m = -2 M m = i m=x 
Fig. 1: Buigingsbeelden van een spleet met hunne spookbeelden. 
Af = middenbeeld ; m = 1, 2, 3, ... = spectra rechts; 
m — — 1, — 2, — 3, . . . = spectra links. 
de buigingsbeelden van een monochromatiscli verlichte spleet geteekend, 
en zijn de ,, spookbeelden” (= ,, Geister” = ,,ghost8”) door fijnere 
lijnen voorgesteld. 
Bij de onderzoekingen van Qüincke kwamen de volgende wetten 
te voorschijn ; 
1. de afstand d van de lioofdlijn tot het eersie spookbeeld is gelijk 
aan dien tnsschen twee achtereenvolgende spookbeelden, en een 
geheel onderdeel van den afstand D tusschen de hoofdlijnen in twee 
achtereenvolgende spectra; 
2. die afstand d is dezelfde in alle spectraalorden, is evenredig 
met de golflengte, en verandert bij schuinstelling van den rooster 
in dezelfde verhouding als de afstand D-, m. a. w. de verhouding 
— is standvastig voor éénzelfden rooster, maar ze kan van den eenen 
rooster tot den anderen wisselen ; 
1) Pog. Ann. 1872, 146, 1. — Streng genomen gaan de eerste waarnemingen 
over spookbeelden terug op Fraunhofer; deze vervaardigde nml. met opzet roosters 
bestaande uit strepen op ongelijke afstanden van elkaar, zóó nochtans dat zich na 
een zeker aantal strepen weer dezelfde groepeering herhaalde. (1823, Ges. Schriften 
blz. 138-139). 
17 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXX A“. 1921. 
