258 
3. de liehtstei-kle der spookbeelden is eveni-edig met die der hoofdlijii; 
4. liet spookbeeld wordt gevormd door lielit van dezelfde golf- 
lengte als de hoofdlijn; Quinokk, bewees dit door het licht van het 
spookbeeld in een tweeden speetroscoop o[) te vangen. H. S. Ai-len 
toonde dat de spookbeelden met de hoofdlijn kunnen interfereerend) 
Het is klaarblijkelijk dat men deze verschijnselen eenvoudig kan 
overzien, door zich boven den gewonen rooster een tweeden te 
denken, - maal grover van bouw, en die miniatuurspectra 
ontwerpt van de spectraallijnen gegeven door den hoofdrooster. In 
dien gedach tengang zou men echter kunnen verwachten ook rond 
het rechtstreeks teruggekaatste spleetbeeld M, het middenbeeld van 
de geheele buigingsfiguur, een stel spookbeelden aan te treffen. 
Gegevens hieromtrent zijn mij uit de literatuur niet bekend; reeds 
bij een eerste visueele waarneming met het licht der groene kwik- 
lijn en met den verder beschreven vlakken rooster van Rowland, 
bleken de spookbeelden rond het middenbeeld volkomen te ontbreken ; 
een photographische plaat vertoonde, na J 7, "'H' belichting met 
wijde spleet, wel zwarting rondom het middenbeeld tengevolge van 
buigingsverschijnselen en valsch licht, maar geen spoor van spook- 
beelden. 
Bepalingen van de lichtsterkte der verschillende spookbeelden 
schijnen nog weinig te zijn uitgevoerd. In verband met mijne metingen 
over de energiex erdeeling in Fraunhoferlijnen, bleek het noodzakelijk 
een reeks dergelijke bepalingen te doen. De onderzochte rooster was 
door Rowland op vlak spiegelmetaal gekrast over een oppervlak 
van 5x8 cm., en telde 14438 lijnen per Eng. duim ; hij was op- 
gesteld als onderdeel van den grooten zonnespectrograaf te Utrecht, 
naar het type van Littrow (autocollimatie), en met een brandpunts- 
afstand van 4 m. De spookbeelden waren betrekkelijk zwak; de 
verhouding ~ bedroeg 750. 
d 
De metingen geschiedden voor twee golflengten uit het kwik- 
spectrum ; = 546,1 pp en X = 404,7 pp ; als lichtbron diende een 
kwiklamp van Heraeus met vóórgeschakelde kleurfilters. De bepaling 
dei' lichtsterkte geschiedde uit de photographische zwarting, gemeten 
met een zelfi-egistreerenden microphotometer van Moll, en wel volgens 
dit beginsel: op éénzelfde plaat worden een reeks opnamen gemaakt 
van de kwiklijn en haar spookbeelden, mer gelijken belichtingstijd, 
maar met tussclien voeging van verschilleride geijkte verzwakkers; 
) Phil. Mag. 1903, 6, 561. 
