268 
wordt haar aandeel bij de volgende spookbeelden, zoodat praktisch 
van de eerste storing alleen het eerste paar spookbeelden te voor- 
schijn komt. Evenzoo zijn, op de twee eerste na, alle spookbeelden 
van de tweede storing te verwaarloozen tegenover die der volgende 
storingen. Tn ’t algemeen geeft elke storing slechts één paar spook- 
beelden, wier betrekkelijke lichtsterken bedragen : 
A, Y f‘‘< Y /'“• Y 
I — nm I , — nm , — Jtm I , . . . . 
V«o J V«o J V«, J 
We komen aldus tot het volgende, zeer overzichtelijke resultaat: 
de plaats der groeven van den rooster is verstoord volgens een 
periodische, maar overigens ivülekeurige functie; het licht voert de 
ontleding dezer functie uit, zóó dat in eerste benadering elke term 
dr.r Fourierreeks één paar spookbeelden geeft, ivaarvan de amplitudo 
evenredig is met den coëffciënt van dien term. 
Uit de gemeten lichtsterkten zijn de waarden der Fouriercoëtfi- 
ciënten dus rechtstreeks af te lezen. Wij middelen telkens de waarden 
der roode en der violette zijde, en vinden voor het eerste spectrum, 
groer) : 
l/0,0U72 
a, = = 0,027 ; 
jr 
1/0,0007 
= 0,008 a„ ; 
Of: 
1/0,0023 
a, =- — - 
71 
_ 1/0,0031 
* jt 
«0 = 0,015 ; 
a„ — 0,018 . 
1,76 p. 
a, = 0,048 p. 
— 0,027 (Lt. 
a, =: 0,015 (Lt. 
= 0,031 (LI. 
( 8 ) 
enz. 
Zoo groot zijn dus ongeveer de periodische fouten in de schroef- 
opstelling van Rowland. 
Men zal gemakkelijk inzien, dat de schijnbare tegenspraak tusschen 
de theorie en de ervaring door deze opvattingen vermeden wordt. 
Daar de spookbeelden nu alle ,,\an de eerste orde” zijn, is het 
duidelijk dat zij alle in dezelfde verhouding moeten toenemen in de 
hoogere spectra, n.1. evenredig met En daar de waarden der 
coëfficiënten a,,aj, . . . geheel van toevallige omstandigheden afhan- 
kelijk zijn — inzonderheid van de verdeeling van het tandwiel aan 
den kop der schroef — zullen de lichtsterkten dei- spookbeelden in 
