269 
éénzelfde spectrum op de grilligste wijze kunnen verschillen van den 
eenen rooster tot den anderen of zelfs van het eene tot het andere 
deel van eenzelfden rooster '). 
De theorie van Rowland geeft dus wel in groote trekken reken- 
schap van onze proefondervindelijke uitkomsten. 
Wij hebben tot hiertoe eenvoudigheidshalve de asymmetrie der 
spookbeelden rechts en links van de hoofdlijn vrijwel buiten bespre 
king gelaten, zooals ook Rowland voor zijn theorie heeft gedaan. 
Dat dit feitelijk niet uitkomt bleek uit de ervaringen van King 
en spreekt ook duidelijk uit onze metingen. Men vindt een korte 
behandeling van het algemeene geval bij Michfj.son * *), die daarenboven 
reeds in beginsel de ontwikkeling volgens Foukier gebruikte. 
III. Electroinagnetische Theorie der Spookbeelden voor 
een volkomen geleidenden Rooster. 
De theorie der roosters van Rayleigh. 
De theorie der roosters is, sedert de onderzoekingen van Rowland, 
nog een gewichtigen stap vooruitgegaan. In 1907 ontwikkelde n.1. 
Rayleigh een ,, dynamische” theorie, welke de werkingswijze van een 
rooster als een electromagnetisch proces opvat *). De uitkomsten ver- 
schillen van die der vroegere theorie, des te meer naarmate de rooster- 
constante nadert tot de orde der golflengte / van het licht ; anderzijds 
geldt ook deze theorie slechts zoolang de diepte der groeven klein is 
ten opzichte van X. Van de beide gevallen door Rayleigh behandeld 
— volkomen geleidenden, volkomen isoleerenden rooster — zullen wij 
nu beproeven het eerste toe te passen op de onderzoeking der spook- 
beelden. Onze notaties passen we grootendeels aan de verhandelin- 
gen aan van Voigt en zijn leerlingen, welke de theorie van Rayleigh 
verder hebben uitgewerkt (zie blz. 284). 
Stellen wij ons eerst een rooster voor met volkomen standvastige 
2jr 
afstanden a„ = — tusschen de groeven; we snijden hem loodrecht op 
de groeven door, trekken de 2 -as normaal op het roostervlak en de 
y-as evenwijdig aan de groeven, zoodat het a;- 2 -vlak het invalsvlak 
der lichtstralen is. Het roosterprofiel z = ^ ontwikkelen we in een 
harmonische reeks : 
‘) W. A. Rogers deelt mede dat de vorm der periode reeds merkbaar verandert 
na één omwenteling van de schroef, zoodra men smeert met olie of vet (Proc. 
Americ. Assoc. 1879 28, 186). 
*) A. J. 1903, 17, 239. 
») A. J. 1903, 18, 278. 
Rayleiqh, Proc. R. Soc. 1907, A, 79, 399; Papers V, 388. 
