281 
Verder zullen we alle getallen onirekenen op de waai-de ten hon- 
derd welke zij zonden hebben indien de hoofdlijn door het ontstaan 
TABEL II. — Betrekkelijke lichtsterkte der spookbeelden, gemiddeld over spookbeeld 
naar rood en overeenkomstig spookbeeld naar violet. 
n = 
0 
1 
2 
3 
4 
5 
6 
7 
8 
9 
10 
11 
Groen. 
m = 1 
100 
0.72 
0.23 
0.07 
0.31 
2 
100 
2.10 
1.01 
3 
100 
4.69 
0.92 
1.88 
Violet. 
m = 1 
100 
0.49 
0.15 
0 05 
0.25 
2 
100 
1.43 
0.22 
0.08 
0.56 
0.035 
0.060 
0.008 
0.001 
0.022 
0.018 
0.006 
3 
100 
3.38 
0.69 
1.46 
4 
100 
6.75 
1.25 
0.45 
2.83 
der spookbeelden niet verzwakt was geworden; d. w. z. we bereke- 
nen de uitdrukking; 
— K’ + ftn’) (46) 
Hiertoe is het voldoende voor elk spectrum en elke golflengte de 
totale betrekkelijke lichtsterkte ^ te schatten van alle spookbeelden 
te zamen '), en dan alle getallen van tabel II te vermenigvuldigen 
met 
100 
100 + ^’ 
Wij vinden aldus de ,, herleide lichtsterkten” gegeven in tabel III. 
Onze vergelijking met de theorie betreft in hoofdzaak 5 punten. 
1". De herleide lichtsterkten van de achtereenvolgende spookbeel- 
den moeten iri elk spectrum en voor elke golflengte in dezelfde 
verhouding tot elkander staan ; 
(a/-f • • • 
1) Voor de zwakke spookbeelden, wier lichtsterkte in enkele spectra niet bepaald 
was, schatten wij een waarde door aan te nemen dat de verschillende spookbeel- 
den in elk spectrum dezelfde verhouding tot elkaar bewaren. Dit zal naderhand 
gerechtvaardigd blijken. 
