284 
5“. De spookbeelden om liet middenbeeld moeten ontbreken (36). 
Wij hebben reeds gezien dat dil geheel bevestigd is geworden. Toch 
blijft het verrassend dat een profiel, zuiver periodisch met een periode 
ra^, het overeenkomstige spectrum heelemaal niet nitzendt; een 
kurve die periodisch is hoeft nml. nog niet den overeenkomstigen 
term in de Fourierreeks te bezitten. 
IV. Theorie der Spookbeelden voor een onvolkomen 
geleidenden Rooster. 
De theorie van Votgt. 
De dynamische theorie van Rayleigh is verder uitgewerkt door 
VoiGT*) en zijn leerlingen; Voigt heeft doelmatiger notaties en zuiver- 
der redeneeringen ingevoerd, getoond dat de sinuslijnen van te korte 
periode geen invloed meer hebben op het buigingsverschijnsel (vgl. 
blz. 271), en verder de heele theorie toegepast op het geval van 
een onvolkomen geleidenden, dus onvolkomen terugkaatsenden rooster; 
het bleek dat hierdoor de aansluiting bij de metingen merkbaar 
verbeterde. 
Volgens zijn berekening’) bedraagt de amplitudo der trilling met 
electrische componente evenwijdig aan de groeven: 
R'k 
~Ê 
y 
— — [ - 2tpy iijc + 2p’y (S) yh^h^k-h] 
^ + h 
(47) 
De amplitudo der trilling met electrische componente loodrecht 
op de groeven wordt: 
Rk 
Ek 
'(37y-hl)(i}^yA:-l-l)| 
D(l-««DCA:-p(oi)— ^hbk-k 
SRyA+1 
(48) 
ÏÏJ is de complexe brekingsaanwijzer, dus il? = r (1— i>e), wanneer v 
den bestaanbaren brekingsaanwijzer, ;c den opslorpingscoëfficiënt voor- 
stellen. Bij vergelijking dezer uitdrukkingen met (13) en (15), welke 
golden voor een volkomen geleidenden rooster, ziet men dat de 
vorm dezelfde gebleven is, maar dat alleen de coëfficiënten iets in- 
gewikkelder zijn geworden. Laat men 3^ oneindig worden (volkomen 
geleiding), dan gaan zij in de vorige over. Berekenen wij nu weer 
de lichtsterkten uit de som der mod^, dan vinden we: 
b Voigt, Gött. Nachr. 1911, 41. 
’) T. a. pl. formules (54) en (50). 
