291 
De lichtsterkten zijn weer evenredig met de c’ ; verder benaderen 
behoeft niet. 
Men overziet onmiddeilijk de eigenschappen dezer soort spook- 
beelden : 
sterke spookbeelden rond het middenbeeld ; 
spookbeelden in alle spectra, betrekkelijk even lichtsterk, onaflmn- 
kelijk van A. 
2“. Elke verdieping der groeven kan neerkomen op een evenwijdige 
daling van het geheele groeven profiel. (Fig. lO). 
Om dit meetkundig voor te stellen zouden we nog de verhouding 
groef , 
— — r — ^ moeten kennen ; we nemen nu maar aan dat die ver- 
tnsschrmmte 
houding 1 is, en gaan op de ongestoorde groeflijn snperponeeren een 
lijn van den vorm van fig. 10 (2*^ lijn), welke vóór te stellen is 
door de harmonische ontwikkeling; 
1 1 
Uj ( cos qrx cos 3 qrx -\- — cos 5 qrx — • • • ) 
=: Oj COS qx -j- cos {r — 1) qx d" — cos (r-f- 1) qx 
cos {3r — 1) qx cos (3r j- 1) 5 '^ • 
Daarbij is dan het ongestoorde roosterprofiel op te tellen. 
Men ziet dat spookbeelden in de even spectra ontbreken ; zij 
zouden echter in termen van hoogere orde voorkomen, volgens (61). 
Het kenmerkende is aldus samen te vatten : 
spookbeelden om het middenbeeld, ongeveer 
2,5 maal zoo sterk 
[absoluut) als die in het eerste spectrum [voor kleine kleurschifting ) ; 
spookbeelden in de oneven spectra ; volstrekte lichtsterkte omgekeerd 
evenredig met het vierkant van het rangnummer m van het spectrum, 
betrekkelijke lichtsterkte onafhankelijk van ). ; 
spookbeelden in de even spectra zeer zwak. 
3“. Elke verdieping kan in het midden der groef telkens grooteren 
invloed hebben dan aan de randen. (Fig. 11). 
Om allerlei redenen lijkt deze onderstelling phjsisch waarschijn- 
lijker dan de twee vorige. 
En zou dan op de groef een golflijntje van periodisch veranderende 
amplitudo te snperponeeren zijn; 
qrx Oj aj 
cos cos qx = cos qx cos(r — l)qx cos (r-|- 1) (65) 
19 * 
