293 
Het uitzicht, der spookbeelden is het reeds in de vorige onder- 
stelling III beschrevene, maar spookbeelden rond het middenbeeld 
ontbreken. 
Deze merkwaardige eigenschap wijst op een nauwe verwantschap 
tusschen de onderstelling der ,, zwevingen” en Insschen de oors|)ron- 
kelijke RowLANDsche onderstelling der periodische fouten in de af- 
standen. Wanneer tegelijk de beide soorten spookbeelden mochten 
voorkomen, en de zwevingen zouden van het type zijn beschreven 
door (6), dan zou dit alleen voor den dag komen doordat de befrek- 
kelijke lichtsterkte der spookbeelden iji de achlereenvolgende specti'a 
trager toeneemt dan in de verhouding nd. 
Wanneer men, niet uitgaande van natuurkundige onderstellingen, 
alleen formeel een roosterprofiel met zwevingen opschrijft van het type: 
(I -b ö!] eos qx ó, sin . 4' “u nqx -j- 6„ sin nqx) {cr cos rqx -|- \ 
-j- Sr sin rqx -|- • • • 4 (1 + eos qx -f- mèj sin qx [(66 ) 
4- man <^03 nqx -)- mbn sin nqx) (c„„. cos mrqx -j- sin mrqx) j- • • . / 
dan krijgt men een verregaande gelijkenis met de spookbeelden van 
periodische verdeelingsfouten. Er komt dan n.1. als Fouriercoëfficiënten 
in plaats van (36) : 
= — (ffl„ Cmr — bn «mr) 
en voor de lichtsterkte, in plaats van (42), (43), (44): 
. (67) 
W 
=: PM • • • ] 4 «»»•’) f 
= '^[ 1(C».. ■ + (>,.’) + 
W,r,r+n w’ 
= 
W 4 ^ " 
f V) 
(68) 
(69) 
(70) 
Deze spookbeelden zouden dus in uitzicht overeenstemmen met 
de oorspronkelijk door ons bestudeerde. Maar in de verder benaderde 
termen treden afwijkingen op, hoofdzakelijk daarin bestaande, dat 
het verschil in lichtsterkte tusschen de spookbeelden aan beide zijden 
der hoofdlijn in ’t algemeen gering zal zijn ; zij hebben voor gevolg 
dat de betrekkelijke lichtsterkte itieens veel ingewikkelder van uit- 
