307 
deel, treedt het inesiale deel van den volgenden sti('lios, dal op zijn 
beurt bij de verdere ontwikkelitig verloreti gaat, om weder door 
dat van den nn volgenden vervangen te worden. Dit proees is vooi' 
de schrijfster liet bewijs van de mesio-distale groeirichting in het 
landveld. 
Door de schrijfster wordt er verder op gewezén, dat volgens haar 
meerling het alterrieeren der elementen van achter elkander liggende 
stichi, vei’ooi’zaakt wordt door het schuine \erloop van dezen ten 
opzichte van den kaakrand, een meening, die, hoewel men ei' een 
andere naast stellen kan, voorzeker reden van bestaan heeft, en 
door schrijfster voldoende gernotiveei-d wordt. 
Een ander punt dat door schrijfster in haar onderzoek is verwerkt, 
betreft het vraagstuk naar de genetische verwantschap der elementen 
van het gebit, in verband met de rangschikking, met andere woorden 
in hoeverre men ook bij de Teleostiers van het voorkomen van 
tandfandlies spreken kan. En inderdaad heeft de onderzoekster 
kannen aantoonen, dat bij sommige der onderzochte soorten althans, 
zulk een genetiseh verband bestaat, en wel regelmatig tnsschen 
komponenten van achter elkander gelegen stichi. Deze waarneming 
is in verband met die, welke door vroegere onderzoekeis bij andere 
vertebraten-groepen gemaakt waren, niet van gewicht ontbloot. Tot 
nn toe toch was nog slechts door Friedmann bij Esox een substantieel 
verband tnsschen de elementen der als tandfamilie aangednide tand- 
rijen aangetoond, zoodat de meening, dat deze komponenten alle 
van nit eenzelfde matrix ontstonden, zoo goed als zuiver hypothetisch 
was. Door de onderzoekingen nn van de schrijfster, wordt het 
hypothetisch karakter aan het begrip taiidmatrix ontnomen, door 
het aantoonen van een daadwerkelijken samenhang, van althans de 
epitheelscheden, waarin deze komponenten eener familie vervat zijn. 
Men zon van meening kunnen zijn, dat het gewenscbt geweest ware, 
indien schrijfster aan dit feit iets meer relief gegeven had. Het ver- 
moeden dat het aantoonen van dit verband, — hetgeen bij reptilien 
niet gehikt — bij Selachiers gemakkelijker zal vallen, verkrijgt door 
de waarnemingen van onderzoekster meerder steun. Ten slotte ware 
het te wenschen geweest dat de schrijfster, van de eenigszins speciale 
rnorphologische begrippen, waarom het bij het onderhavige vraagpunt 
gaat, alvorens deze te gebruiken een korte verklarende toelichting had 
gegeven. Voor den lezer toch die niet geheel met de problemen der 
gebit- en tandontwikkeling vertrouwd is, zal het eenige moeite kosten de 
schrijfster steeds gemakkelijk te begrijpen. Dat is echter een bezwaar, 
dat bij de definitieve redactie ondervangen kan worden, en dat 
zeker geen reden zijn mag, om ondergeteekenden terug te honden 
