310 
binden, niet alleen stoffen, die onder den invloed van het enzjm 
kunnen worden ontleed, maar ook stoffen van geheel anderen aard, 
waarop het enzym geenerlei werking heeft. Zoo verbindt zich pepsine 
niet alleen met eiwitstoffen, maar ook met kool. 
In een beknopt overzicht over den aard en de werking van 
enzymen ‘) heb ik getracht te betoogen, dat deze binding op ver- 
schillende wijzen plaats vindt. Vooreerst is er adsorptie. Indien, 
zooals dit bij pepsine het geval is, het enzym en de daardoor aan 
te tasten stof beide colloide stoffen zijn en verschil in oppervlakte- 
spanning dus voor de adsorptie niet veel beteekenis kan hebben, 
komt hierbij vooral het verschil iji elektrische lading der moleknlen 
i«i aanmerking. Tengevolge daarvan hoopen zich de deeltjes van de 
eene stof zoo dicht mogelijk aan den omtrek van die der andere op. 
In zure oplossing is |)epsine negatief, eiwit positief geladen. De zoo 
gevormde verbinding is voor een goed deel onafhankelijk van den 
aard der beide stoffen. Evenals fijn verdeelde kool zoowel pepsine 
als allerlei andere enzymen vast kan honden, zoo verbindt zich ook 
trypsine niet alleen met eiwit, maar ook met zetmeel en lieeft men 
verlündingen verkregen van arnylase, rdet alleen met zetmeel, maar 
ook met caseine. De adsorptie begunstigt de werkzaamheid der 
enzymen, door de concentratie van het substraat in den onmiddellijken 
omtrek van het ejizym, of die van het enzym in den onmiddellijken 
omtrek van de deeltjes van het substraat, te vergrooten. Maar deze 
werking is niet meer dan begunstigend. Om tot scheikundige ver- 
andering te komen moet het enzym zich daarmede verbinden op 
een wijze die van de molekulaire constitutie zoowel van het substraat 
als van het enzym afhankelijk is. Het enzym moet, zooals E. Fischer 
het heeft nitgedi'ukt, op het substraat, of, zooals Beijehinck het 
heeft genoemd, het zymoteel, passen als de sleutel op het slot. 
Eerst wanneer deze soort van verbinding tot stand is gekomen, kan 
ontleding van het substraat, gewoonlijk onder opneming van water, 
plaats vinden, waarbij het enzym los raakt van het substraat, om 
zich terstond weer met andere, nog niet aangetaste, deeltjes daarvan 
te verbinden. Tengevolge daarvan kan een geringe hoeveelheid van 
het enzym steeds nieuwe deeltjes van het substraat ontleden, tenzij 
het enzym zelf door schadelijke invloeden wordt vernield, zooals dit 
b.v. ten opzichte van trypsine, door alkalische reactie van de oplossing, 
die overigens de werking van het enzym bevordert, bekend is. 
Hij dezen gedachtengang moet onvermijdelijk worden ondersteld, 
dat de deeltjes van het ejizym, terwijl onophoudelijk deeltjes van 
Some remaiks on enzymes. Recueil d. trav. botan. neerl. XVI, 207. 
