319 
zeer langzaam. Terwijl iiit liet aan pepsine zeer i'ijke reservoir onder 
in liet buisje in den onniiddellijk daaraan grenzenden agar na enkele 
dagen een vrij belangrijke lioeveellieid pepsine is liinnengedrongen, 
is zij op een |)aar eenlimeters afstand, indien ten minste de gel baar 
vastheid heeft behouden, niet of nauwelijks Ie vinden. Be\at echter 
de gel eiwit, dan is het enzym in denzelfden lijd veel verder ge- 
vorderd. 
Ik meen dns uit het medegedeelde te mogen atleiden, dat de be- 
weging van pepsine door een gel die eiwit beval dat zij kan aan- 
tasten, geen grond geeft om te betwijfelen, dat aan het moleknnl 
van pepsine een zoo belangrijke groolle moet worden toegekend als 
door verscheidene andere waarnemingen waarschijnlijk is gemaakt. 
Aan den anderen kani komt het mij voor, dat de invloed van 
eiwit 0|i de beweging van pepsine door een gel pleit voor de onder- 
stelling, dat de binding van een enzym aan het ,,zymoteer’ niet 
enkel aan adsorptie, maar ook aan een geheel andere, van de 
strnktnnr der moleknlen afhankelijke, werking moet worden toe- 
geschreven. 
Aanvankelijk had ik mij voorgesteld, dit onderzoek in verschil- 
lende richtingen en over meer enzymen uit te strekken, in het 
bijzonder ook over invertine en emulsine, die verschillende kool- 
hydraten van bekende strnktnnr kunnen aanlaslen. Maar het is mij 
duidelijk geworden, dat voor mij de tijd van het werk in het labora- 
torium voorbij is. Ik moet dit nu overlaten aan jongere krachten, 
onder wie er misschien zijn, die dit onderwerp van genoeg belang 
achten om het op de aangegeven, of op hun eigen wijze, voort 
te zetten. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXX A®. 1921. 
21 
