342 
radiair rangschikken. Bij Edain vond ik dergelijke exemplaren zoowel 
van F. fiingites als van F. actiniformis, maar aan de onderzijde blijkt 
duidelijk, dat wij hier met één individu te maken hebben, daar zich 
hier slechts één litteeken bevindt’). 
Wanneer de knoppen die met elkaar vergroeien, vrij veel in 
grootte verschillen, kunnen vormen ontstaan, die doen denken aan 
knopvorming aan de onderzijde van een volwassen individu, zooals 
een specimen van F. actiniformis dat ik bij Edam vond, zeer fraai 
laat zien. Hier is aan den onderkant van een Fnngia van 10 cm. 
doorsnede een jonge koraal van dezelfde soort van 4 cm. diameter 
met een gedeelte van haar onderzijde aan de eerste vergroeid”). 
De septen van de kleine Fnngia, die naar het centrnrn van de 
grootei’e toe gekeerd zijn, zijn weinig ontwikkeld, daar zij den grond 
aanraakten. De andere kant bezit goed ontwikkelde septen en droeg 
in levenden toestand lange tentakels. De mond ligt daardoor vrij 
ver excentrisch. De grootere Fnngia heeft zich verder tot een normaal 
individu ontwikkeld, de kleine werd geheel door deze bedekt en 
was bovendien gedeeltelijk met wieren begroeid, die ook de scherpe 
contouren van het litteeken vervaagd hebben. 
Bij Fnngia actiniformis bevindt zich aan den onderkant in het 
centrum gewoonlijk een afgeknot kegel vormige verhooging, waarvan 
het afgeplatte gedeelte het meestal zeer scherp begrensde litteeken 
van de vasthechtingsplaats aan den anthocaulus is. Nn komt sotns een 
exemplaar voor met gesteelde knoppen op zij van dit kegelvormige 
gedeelte. Ik vond er bijv. een van 43 mm. doorsnede, dat op zij 
van het verhoogde deel aan den onderkant twee knoppen droeg met 
een doorsnede van 3.5 en 3 mm., het periphere deel van den steel 
was nog niet schijfvormig verbreed. De lengte van deze knoppen 
vanaf de basis tot de septen bedroeg resp. 6 en 5 mm. Deze knoppen 
komen geheel overeen met jonge Fungia’s van een anthocormus, 
men vindt ze zóó gewoonlijk aan den steel van een onderen knop 
als zijtakken. In normale gevallen bevinden zij zich onder de plaats, 
waar later de jonge Fnngia van den steel zal loslaten, zoodat zij 
zich, wanneer deze eindknop afgevallen is, verder kunnen ontwik- 
kelen. Zooals)^ uit het beschreven voorbeeld blijkt, kan soms het 
weefsel boven de gepraeformeerde breukvlakte ook kjioppen doen 
ontstaan, die dau echter, wanneer de eindknop afvalt van den antho- 
h Ook OuELCH ( 1 . c. pag. 131 ) maakt melding van het voorkomen van 
dergelijke abnormale individuen. 
-) De ribben van de kleinere Fnngia zijn op de bedoelde plaats vergroeid 
met die van de grootere; wanneer wij hier een geval van knopvorming hadden, 
zouden deze ribben vrij zijn. 
