345 
moeten Iieeteii. Het jugale vormt ook den onder-voorrand van de 
orbita, en zendt een puntig uitsteeksel naar boven, dat naar bintjen 
gedrukt is, evenals liet daarmee correspondeerende uitsteeksel van 
het praefrontale-lacrimale, dat de orbita van boven omsluit. Ook 
de frontalia vormen een duidelijk uitstekende lijst, welke tnsschen 
de orbitae begint en langs den snuit naar voren afloopt. Het naso- 
praemaxillare vormt een voor de praeorbitale-nasale-opening af- 
hangende beenplaat, die het voorste deel van den snuit bedekt. De 
onderkaak is onder den voorrand van de orbita met den schedel 
verbonden, en ook grootendeels versplinterd, evenals de bovenkaak, 
waarvan echter een achttal puntige, korte, min of meer gebogen 
tandjes zichtbaar zijn, waarvan de achterste onder de praeorbitaal- 
opening zijn ingeplant. Van de onderkaak is maar één tandje 
vooraan te zien. Een van het frontale naar beneden hangend wig- 
vormig beenstukje scheidt de praeorbitale en nasale openingen on- 
volledig van elkaar. In de basis van de orbita ziet men een dun 
beenstukje liggen, dat misschien als een stuk van het pterygoid of 
als een ramus van het hyobranchiale te duiden is. 
Lengte kop: ± 12 cm.; hoogte langs achterrand orbita : 1 ,8 cm. ; 
hoogte orbita 1,2 cm.; lengte van de kroon der tanden: ±0,1 cm. 
Wervelkolom. 
Van de wervelkolom zijn de eerste halswervels onder den kop 
verborgen, ook de laatste zijn zóózeer geschonden door de breuk in 
het gesteente, dat zij zich slechts laten gissen. Vergelijkt men even- 
wel de zichtbare halswervels met die van het exemplaar te München, 
waarvan een afgietsel te mijner beschikking stond, dan blijkt, dat 
waarschijnlijk de 4« en 5^ halswervel in hun geheel zichtbaar zijn, 
van den nog een gedeelte. 
Bij de beide soorten van Pterodactylns, waar de halswervels bij- 
zonder lang zijn, n.1. bij Pt. longirostris en bij Pt. longicollis, is eerst 
de 3® wervel langer dan de atlas en epistropheus en de 4® is weer 
langer dan de derde. Denkt men zich de wervelkolom bij dit exem- 
plaar vlak onder den kop gelegen en direct omgeknikt, dan ziet 
men, dat men den wervel, die onder den kop vandaan komt, en 
nagenoeg geheel zichtbaar is, als 4®" wervel moet beschouwen. Hij 
is de langste dei- beide volledig bewaarde halswervels, wat bij de 
genoemde soorten met den vierden wervel ook het geval is. De 
5® wervel is de best bewaarde. Zjgapophysen zijn aangeduid, even- 
eens schijnen rudimenten van een halsrib rostraal aan dien wervel 
zichtbaar te zijn. 
Van de rompwervels is de eerste wervel waarschijnlijk wegge- 
praepareerd. Daarop volgen nog twee wervels, welke sterke ribben 
