347 
Rtimerus. 
De recliter humerus is iii zijn geheel Ie zien en wel van den 
buitenkant ; de linkei- linmeriis is van boven sterk beschadigd. 
De rechter hnmerns is zwak gekromd, vertoont een sterken ge- 
wrichtskop, welke voorzien is van een tnbei-cnlnm ninare en een 
veel stei-ker ontwikkeld t. radiale. Ook de beide condyli zijn waar 
te nemen, nog iets beter aan den linker hnmenis; de condylns 
radialis is het sterkst ontwikkeld. Merkwaardig is een t'oramen, dat 
men zeer duidelijk op den rechtei’ hntnerns, distaai van het tnber- 
cnlnm ulnare, waarneemt. Van een zenuw kan dit niet de intrede 
zijn, daar alleen tbramina aan het distale deel van den hmnerus bij 
Reptilia bekend zijn. Plieninger beeldt op de foto van Pt. Snevicus 
(15, Taf. XVIII) een linker hnmerns van den buitenkant gezien, af. 
Ook hier is duidelijk een dergelijk foramen eveneens aan de nlnaire 
zijde gelegen, doch P. zegt er niets van. Echter beweert hij wel, 
bij de beschrijving van den hnmerns van Pt. loiigicnllnm (l.c.), dat 
de hnmerns ptienmatisch geweest moet zijn; overal in de literatuur 
vindt men de bewering, dat de beenderen dei‘ Pterodacty loidea en 
Rhamphoihynchoidea met Inchl gevnld waren. Die Incht zal dan 
waarschijnlijk, evenals bij de vogels, door middel van Inchtzakken 
in de beenderen gevoerd moeten zijn. Nn tieft men bij de vogels 
aan het proximale eind van den hnmerns, en wel aan den buiten- 
kant, een foramen voor den Inchlzak aan, hetwelk evenwel onder 
het nlnaire tnbercnlnm gelegen is. Ik meen nn, dat de veronder- 
stelling gewettigd is, dat we ook bij Pterodactylns een dergelijk 
foramen aan den hnmeins vinden, evenwel niet homoloog aan dat 
der vogels, doch convergent, zooals ook de vogelachtige vorm van 
den schedel al.s convergentie-verschijnsel moet worden opgevat. 
Echter merkt Seeley, bij bes|)i-eking van de foramina van Ornitho- 
cheirns op, dat: ,,in the Pterodactyle the corresponding foramen 
has the same position, form, and size ... as is seen ... in the bone 
of a bird (Dragons of the air, p. 47). Lengte 4,6 cm.; het distale 
deel vormt een duidelijke trochlea. 
Ulna en Radius. 
Deze beide beenderen zijn rechts' nagenoeg gaaf, links is alleen de 
ulna goed te zien, de radius ligt hier onder de tweede phalange 
van den rechter vliegvinger. Lengte ulna: 5.9 c.m., lengte radius: 
5.75 cm. Over het algemeen is de radius even sterk ontwikkeld 
als de ulna. 
Van de Carpalia is, waarschijnlijk door het bewaard blijven \an 
pezen, niet veel te zien. Vermoedelijk zijn echter twee rijen van 
carpalia te vinden. Ook van het pteroid is niets te vinden; dit is 
