351 
vóór het begin van de praeorbitaalopening. Nu merkt evenwel 
Plieninger (14, pag. 75) op: ,,Bezüglich der Ausdehnnng der Bezalinung 
nach rückwarts bei Pier. antiquus, worin H. v. Meyer einen Unter- 
schied linden wollte, bat eine erneiite üntersuchung des schónen 
CüviER’schen Originals ergeben, dass die Bezahnung wie bei Pt. 
Kochi, unter das vordere Drittel der Naso-pi’aeorbitalöffniing reicht. 
lm Unterkiefer sind die hintersten Zahne im deutlichen Abdruck, 
im Oberkiefer noch die Zahnstumpfen zu sehen.” Merkwaardig is 
het, dat dit niet reeds eerder aan de onderzoekers is opgevallen, 
daar ook aan het Ie Leiden bewaarde afgietsel deze afdrukken en 
afgebroken stompjes zeer duidelijk zijn waar te nemen met een 
binoculaire loupe. Een tweede belangrijk punt aan den kop van a 
is, dat waarschijnlijk alleen de rechtsche beenderen daarvan aan- 
wezig zijn, waardoor de orbita b.v. groot, de hersenkas zelf zoo 
klein schijnen. De duidelijke scheiding lusschen praeorbitale en nasale 
opening door een van het frontale afhangende beenlamel, is van belang; 
deze komt evenwel ook bij vele andere soorten, zooals Pt. spectabilis, 
voor (evenwel heeft Pt. spectabilis vele kenmerken met Pt. longirostris 
gemeen), h kan met a, wat den schedel betreft, niet vergeleken 
worden; in de onderkaak reiken de tanden weinig ver naar achteren. 
Bij c is de kop dermate gelaedeerd, dat er weinig te vergelijken 
valt. Een uitsteeksel, dat zich aan het proximale eind van de onder- 
kaak links bevindt, kan misschien voor het lacrimale-praefronlale- 
nitsteeksel gehouden worden, misschien ook voor een pterygoid, zoo- 
als v. Meyer het mogelijk vindt. Ook de tanden laten niet veel ver- 
gelijk toe. d vertoont een schedel, die in vele opzichten met a over- 
eenkomt. Het iets langer zijn van den relatieven kop tot het lichaam 
van a is wel terug te brengen op een ouder-zijn. v. Meyer zegt 
(12, p. 34): ,,Pt. scolopaciceps hat einen spitzeren Scheitel, die obere 
Randlinie des Schadels ist auf die ganze Lange schwach concav, in 
Pt. longirostris die hintere Halfte dieser Linie eher convex, ohne 
dass dies durch Druck veranlasst ware”. Maar ten eerste is de 
schedel van a wel degelijk platgedrukt, hetgeen reeds Cuvier op- 
merkte, en tevens is alleen de rechterhelft in het gesteente blijven 
zitten, zoodat allicht gedeelten van naso-piaemaxillare zijn weggerukt, 
waardoor geen volkomen intacte omtrek tot stand is gekomen. 
Daarenboven kan door een iets schuine ligging van den schedel het 
uitstekende deel van het frontale vóór de orbita allicht eenige con- 
caviteit veroorzaken. Doch een scleroticaalring, zooals deze te zien 
is bij d, is zoowel bij a als ƒ niet waar te nemen. Ook de plaats 
van het gewricht van de onderkaak is bij alle exemplaren dezelfde, 
nl. onder het voorste gedeelte van de orbita. ƒ iaat nu zeer duidelijk 
23 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXX. A°. 1921. 
