360 
grootte, bleken sommige maten van het kleinste individu grooter, 
andere kleiner dan die van het grootere dier. 
Men zou kunnen aannemen, dat dieren van dezelfde soort direct 
na ’t verlaten van het ei even groot zijn; groeien ze onder ongeveer 
gelijke omstandigheden op, dan blijven de maten der beenderen van 
oudere exemplaren steeds grooter dan, of hoogstens gelijk aan die 
van jongere. Bij verschillende soorten behoeft dat niet het geval te 
zijn. Het spreekt vanzelf, dat alle xariaties etc. hier niet in aan- 
merking worden genomen. Maar ondanks de groote variabiliteit van b.v. 
schedels van Crocodilus porosus snijden de verkregen curven hiervan 
elkaar niet. Het spreekt van zelf, dat ook secundaire geslachts- 
kenmerken zich hier als soortskenmerken voordoen, en dat ook zelfs 
,, reine Linien” snijdende curven kunnen geven. Zoodat een dergelijke 
tabel of grafische voorstelling slechts de waarde heeft van een geringen 
steun aan de overige argumenten, om een individu al of niet tot 
een bepaalde soort te rekenen, zóó, dat men dieren van verschillende 
grootte, alleen afgaande op het bekend-zijn van hun skelet, lot een- 
zelfde species rekent. 
Dit in het oog houdende, ziet men uit de tabel, dat c, d, ó, a en ƒ 
één geheel vormen, waarin alleen h een uitzondering maakt; dat 
exemplaar is echter tamelijk slecht bewaard; de lengte van de 
phalanx van den vliegvinger en die van den 4®" vinger zijn beide 
in de teekening eenigszins dubieus; zoodat de onregelmatigheid, 
die hier optreedt, niet veel gewicht in de schaal legt. 
Veel sterker treden die onregelmatigheden op den voorgrond, als 
men g (tusschen d qw b ie denken), h (tusschen en ó en vóór g) 
en k (onder ƒ) beschouwt. Deze exemplaren geven curven, die zich 
tot de vorige verhouden als b.v. de curven van Caiman sclerops 
tot Crocodilus porosus. (De afwijkende maten zijn in de tabel vet 
gedrukt). 
VOORNAAMSTE GEBRUIKTE LITERATUUR. 
1. Abel. O. 1912. Palaeobiologie (Grundzüge der). 
2. „ „ 1919. Die Stamme der Wirbeltiere. 
3. Bowerbank. J. S. 1851. Proceed. Zool. Society. 
4. Branca. 1908. Abh. d. Pr. Akad. Wiss. 
5. CuviER. G. 1824. Recherches sur les ossements fossiles. Vol. 5, pt. 2. 
6. Fraas. o. 1878. Palaeontographica. Bd. 25. 
7. Goldfuss. Dr. 1831. Nova Acta phys. med. Akad. Caes. Leop. Carol. 
Bd. 15. 
8. Lijdekker. R. 1888. Catalogue of the fossil Rept. a Amph. in the 
British Museum, London. 
