372 
zwakverzilverden spiegel. Daar wordt de invallende bundel sla in 
een teruggekaatsten en een doorgelaten ontbonden. De teruggekaatste 
volgt den weg ah ede af, de doorgelaten den weg aedebaf. 
Tussclien e en d werd bij enkele proeven de vlam van een Mekèk- 
brandei', waarin een platinasclinitje met keukenzout was gebracht, 
geplaatst. In een tweede geval werd een sterker dichtheidsverval 
van den natriumdamp verkregen, door in een ijzeren buis, die met 
een luchtpomp in verbinding staat en aan weerszijden met glazen 
platen is afgesloten, natrium te brengen en de buis van otideren te 
verhitten en van boven af te koelen. 
Met de vlam tusschen e en d werd het verschijnsel waargenomen 
dat op de Plaat in Fig. 1 is gereproduceerd. 
Fig. 2 geeft het interferentieverschijnsel met een sterker werkend 
natrimnprisma weer. Beide foto’s zijn genomen met een spektroskoop 
met één glazen prisma; de eerste is 7 maal, de tweede 4 maal ver- 
groot. In Fig. 1 zijn de beide absorptie i)-lijnen zichtbaar. In Fig. 2 
is het geheele gebied om Z)-lijnen verdwenen. 
Een volledige verklaring van de proef zal hier niet worden be- 
proefd en zou ook meer ruimte vorderen dan hier lot onze beschik- 
king staat. Zelfs zonder den natriumdamp is de verklaring van de 
. afhankelijkheid der interferentiestrepen van den onderlingen stand 
der vijf spiegelende vlakken en van de dikte van den zwakverzil- 
verden spiegel een nogal samengesteld probleem, dat voor zoover 
ons bekend nog niet in details behandeld werd. 
Wij bepalen ons tot een paar opmerkingen over omstandigheden, 
die bij het totstandkomen van het verschijnsel een rol spelen. 
Een punt waarop wij de aandacht vestigen is de bijzonderheid dat 
de stralen, die in tegengestelde richting rondloopen na doorgang 
door het natrium prisma een verschillend bedrag worden afgebogen. 
Immers zal als het dampprisma tusschen e en d staat, straal aed 
jiog den langen weg debaf moeten dooidoopen voor hij in het 
objectief van den kijker komt, daarentegen moet abed alleen den 
korten weg over eaf atleggeji. 
In dit verband vermelden wij nog\ dat er nooit iets is gebleken 
van een afhankelijkheid van de voortplantingssnelheid van het licht 
van de intensiteit. Wij nemen aan, dat die ook niet bestaat, anders 
zouden bij onze proef door zulk eene afhankelijkheid reeds phase- 
verschillen tot stand moeten komen omdat de eene straal in het 
begin, de andere aan het eind van zijn weg verzwakt wordt. 
Belangrijk is dan nog de volgende hulpproef. Tusschen / en a 
brengen wij een schermpje, met een nauwe opening aan om als 
het wa)-e een lichtstraal te isoleeren. Terwijl bij de hoofdproef een 
