376 
p. 117) zijn interpretatie als een noodzakelijke consequentie der 
feiten aannamen. 
Hieruit blijkt dat men de vele pnblicaties over den Kloet (lit. 
7 — 15) in Amerika niet kent. 
In bet kort komt bet eriiptiekarakter van den Kloet, dat nit tal- 
rijke uitbarstingen bekend is, op bet volgende neer. 
Na een nitbarsting, opvulling van den krater met regenwater in 
zes jaren gedurende een rustperiode van gemiddeld 18 jaren ^). De 
nieuwe uitbarsting moet dns plaats vinden door bet water van bet 
kratermeer been, zoodat bet water uitgeblazen wordt, en vermengd 
met beete aseb, puimsteen en andere l)ommen en lapilli, als beete 
modderstroom (lahar) de belling van den vnlkaankegel afstroomt. 
Bekend geworden zijn uitbarstingen van den Kloet van 1586, 
1752, 1771, 1811, 11—14 Oct. 1826, 1835, 16 Mei 1848, 4 Jan. 
1864, 22—23 Mei 1901 en 19—20 Mei 1919. 
Bij de laatste eruptie werden meer dan 5000 menseben gedood. 
In 1875 brokkelde de Westzijde van den kraterwand af, waardoor 
bet kratermeer zich gedeeltelijk ledigde en koude labai’s optraden. 
Duurt de uitbarsting langer dan de tijd die noodig is om vrijwel 
al bet watei' nit bet kratermeer weg te blazen, dan volgt op de 
warme labar een gewone asebregen. Hierop volgen dan, tengevolge 
der intensieve tropische regens koude labars. Het profiel dat hierbij 
plaatselijk kan ontstaan bevat dns van boven naar onder; 
III. Tuf van koude labars tengevolge van regen (omgezet materiaal 
van I en II). 
II. Aseb, snbaëi’iscb bezonken (2« ernptie-sediment). 
I. Tuf van warme labars (D ernptie-sediment). 
Ditzelfde ideale profiel werd door Gkjggs waargenomen en hierin 
kostte de verklaring van 1 hem zooveel hoofdbreken. 
Het is opmerkelijk hoeveel warmte er in een dergelijke labar 
overblijft nadat de ooi'spronkelijke hoeveelheid water daaruit weg- 
geloopen en verdampt is. Kort na de nitbarsting van 1919 kon 
Kemmeri.ing (lit. 14) op talrijke plaatsen pseudo-vnlkaniscbe ver- 
schijnselen waarnemen, te voorschijn geroepen door verdampend 
water in den labar *). 
Vissering (lit. 11, p. 73) vermeldt, dat een wandelstok die vier 
dagen na de nitbarsting van 1901 een voet diep in den labar 
werd gestoken, er brandende nitgetrokken werd. Kemmeri.ing deelt 
') Gemiddelde berekend sedert 1811. 
‘^) Een prachtige foto van den lahar van 1919 met damppluimen komt 
voorkop p. 116—117 van de „Illustration” van 9 Aug. 1919, 77e jaargang, 
No. 3988. Zij werd 22 Mei 1919 opgenomen. 
