4 ()() 
nief de behaarde hoofd lm id verbonden, welke door het geheele 
ap[)araat aldns in iedere hoofdhonding vast, doch elastisch tegen het 
been wordt aangedrnkt, daarmede een mechanisch geheel vormend 
en een diergelijke rol spelend als op glas geplakt papier of de ijzeren 
staven in gewapend beton, namelijk de buig- en trekvastheid der 
hersenkas vermeei'derend, tevens schokken, die den iidiond van den 
schedel zonden schaden, dempend. De werking der voorhoofdsspier 
in de mimiek kan zeker Tiiet de eenige, eri ook niet de vooimaamste 
beteekenis van dat spiei'apparaat zijn. Dit volgt reeds nit het feit, 
dat de voorhoofdsspier bij den Mensch, waar zij groot, endeels aan de 
huid onder de wenkbrauw ontspringt en gewoonlijk slechts weinig 
met been verbonden is, de wenkbrauw optrekt en de voorhoofds- 
hnid dwars rimpelt, aldns oplelteridheid en verbazing uildrnkkend, 
daarentegen bij Apen, waar zij meer aan het been van den boven- 
oogknilschen rand is vastgehecht, juist omgekeerd, het voorhoofd 
glad maakt. De achterhoofdss|)ier is bij den Mensch, gelijk bij de 
Apen, aan hel been, de bovenste neklijtien, boven de inplanting der 
nekspieren vastgehecht. Ook indien deze spier niet bestond en de 
peeshelm direct aan het been aldaar bevestigd was, zou die galea 
als ,, punctum fixiim” bij de mimische samentrekking der voorhoofds- 
spier van den Mensch kunnen dienen. De achterhoofdsspier moet 
dus ook zeker een andere beteekenis hebben; het kan wel geen 
andei'e zijn dan de standvastige aansluiting en het elastisch maken 
van het schedelhuiddek. 
Dat inderdaad de schedel en zijn inhoud beveiliging behoeft tegen 
de schokken welke de locomotie veroorzaakt, spreekt wel van zelf 
en blijkt duidelijk uit de mechanische inrichting van zijn verbinding 
met den romp. Bij de meeste Zoogdieien is de kop bevestigd aan 
het eind van een slechts matig van de hoiizontale richting afwij- 
kenden hals, waaraan hij als aan een veerejiden staaf hangt. Het 
achterhoofdsgat en de gewrichtsknobbels liggen aan het achtereind 
van den schedel en de as der wervelkolom valt ongeveer samen 
met de as der hersenen. Bij de Menscha[)en zijn de hersetien veel 
grooter geworden, het achterhoofdsgat is iiaar de basis van den 
schedel verplaatst, de wervelkolom staat scheever ten opzichte van 
de hersenas en veel sterker nekspieren en banden moeten den schedel 
dragen en door hun spanning hem en zijn iidioud tegen schokken 
beveiligen. Bij den tegen woord igen Mensch zijn de hersenen absoluut 
en in verhouding lot het gezicht zeer volumineus geworden, het 
achterhoofdsgat en de gewrichtsknobbels zijn, aan de schedelbasis, 
riog meer naar voren verplaatst, met welke basis de wervelkolom 
een lechten hoek maakt, en de schedel balanceert in labiel even- 
