403 
op de wervelkolom gehalaiiceeid als bij alle raspen van Homo sapiens, 
doch ten gevolge van het groot gewicbl der kaken is de even wichts- 
toestand meer labiel dan bij de meeste andere tegen woord i ge rassen, 
hetgeen bijzonder sterke nekspieren en -banden vei'eischl. Aan de 
grootte, den vorm en de scnl|)tnnr van het nek\ lak van het achter- 
hoofdslteen is dit goed te zien. Naar veihonding van gelijke hersen- 
vlakken (de tweederde machten van de berseniidionden) berekend, 
heeft het Australisch menscbenras ongeveer anderhalf maal zoo groot 
tandenboogsvlak (,,palalal area”) als Europeanen (Engelschen) ; het 
onderscheidt zich daarin dns bijna even sterk van andere tegen- 
woordige mensclienrassen als de Siamang vati de andere gibbon- 
soorten. Nu heeft dit ras onder de recente Menschen ook de geringste 
betrekkelijke hoogte der schedelkap (index der Calvaria-hoogte). 
Deze ligt bij den Neandertalmensch tnsschen 40 (Gibraltai-) en 44.3 
(Spy II) en bereikt bij Ansti'aliërs (volge)is BKHUYen Robichtson) gemiddeld 
53, echter een minimnm 44.9. In den regel is althans helmiddelste 
gedeelte van den voorrand van het voorhoofdsbeen, niet zoo heel 
zelden die geheele rand, tot een beenwal (torus) verdikt. Maai' noch 
in het een noch in het ander opzicht onderscheiden zicli de Austra- 
liërs algemeen in gelijke mate van de Europeanen als de Siamang \’an 
de kleine gibbonsoorten. Hier moet dus het mechanisme, dat de 
afplatting van den schedel en de torus supraorbitalis tot rnorpholo- 
gische gevolgen heeft, anders ingericht zijn. Ik meen dat de voor 
het Australische ras zoo kenmerkende groote dikte der schedel- 
beenderen de taak van het epicianiaal spierapparaat voor een groot 
deel overneemt, waarvan dan een gevolg is, dat de afplatting en 
torns-vorming zelden zoo ver gaan als bij den Neandertalmensch, 
wiens schedelbeenderen echter ook minder dik zijn dan die der 
tegenwoordige Anstraliëi’s en wiens de afplatting bewerkend mecha- 
nisme veel krachtiger was. Moge ook het geziclitsgedeelte niet zeer 
veel zwaarder zijn geweest dan bet bij sommige Australiërs is, zoo 
werd het niet op de wervelkolom gebalanceerd hoofd van den Nean- 
derlalmensch vooi'overhangend gedi'agen, hetgeen sterker nekspieren 
noodig maakte. 
Zoo kan ook de uiterst dikbeenige Piltdown-schedel (Eoanthi'opus) 
hoog gewelfd zijn geweest bij een betrekkelijk kleinen herseninliond 
en hoewel verbonden met een groot kan wappaiaat. 
Tegen het midden van November werd een ook in verband met het 
onderwerp dezer- rnededeeling uiterst merk waai-dige fossiele menscben- 
schedel bekend, die in Augustus van dit jaar gevonden was in de 
grot van Broken Hill in Rhodesia (14° 26' Z.B., 23° 37' O.L.) en 
thans in bet Britisli Mnsenm (Natur-al Histoij) te Londen is. Door 
